دفیف . [ دَ ] (ع مص ) قریب زمین پریدن طائر یا بر زمین نشسته جنبانیدن هر دو بال را. (از منتهی الارب ). حرکت دادن پرنده دو بال خود را، چون کبوتر. و در حدیث است که «یؤکل ما دف لا ما صف »؛ یعنی پرنده ای که در پرواز بالهای خود را حرکت دهد، چون کبوتر، نه آنکه بال خود را بهم نزند، چون کرکس و نسر. (از اقرب الموارد). پریدن مرغ بر روی زمین . (تاج المصادر بیهقی ). جنبش بال ِ طیر گاه ِ پریدن .مقابل صفیف . بهم زدن بال در طائر. (یادداشت مرحوم دهخدا) : الثانی [ من محرمات الطیر ] ما کان صفیفه أکثر من دفیفه . (شرایع محقق حلی ). و رجوع به دَف ّ شود. || نرم رفتن . (از منتهی الارب ) (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). راه رفتن با نرمی و سبکی . (از اقرب الموارد). || نرم ازرفتار شتر. (منتهی الارب ). حرکت کردن شتران با نرمی .(از اقرب الموارد). دَف ّ. و رجوع به دف شود. || رفتار نرم . (منتهی الارب ). || امکان پذیر و مهیا شدن امر برای کسی . (از اقرب الموارد).
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.