داغ سوختن . [ ت َ ] (مص مرکب ) صاحب آنندراج این ترکیب را آورده است با شواهد زیرین :
کشیدم ناله از بس در غمت نی در فغان آمد
بدل داغ تو چندان سوختم کآتش بجان آمد.
سینه ٔ باز حسرتم رشک برون شد از درون
بسکه بهر طرف درو داغ شکار سوختم .
خورشید تا ز داغ غمت سوخت بر جگر
تا شد سپند خال ترا مجمر آینه .