خوار شدن . [ خوا / خا ش ُ دَ ] (مص مرکب ) بدبخت شدن . (یادداشت بخط مؤلف ). || ذلیل و بی ارج و ناچیز شدن :
بی اندازه زیشان گرفتار شد
سترگی و نابخردی خوار شد.
هنر خوار شد جادویی ارجمند
نهان راستی آشکارا گزند.
گشادن در گنج را گاه دید
درم خوار شد چون پسر شاه دید.
تا پدید آمدت امسال خط غالیه بوی
غالیه تیره شد و زاهری عنبر خوار.
تقویم بفرغانه چنان خوار شد امسال ...
زیرا که شودخوار سوی دهقان
شاخی که بر او بر ثمر نباشد.
دل شاه در دیدار آن زن مانده بود چنانکه پادشاهی و لشکر بر چشم او خوار شد. (اسکندرنامه نسخه ٔ خطی ).
چون مزاج آدمی گِل خوار شد
زرد و بدرنگ و سقیم و خوار شد.
|| منقاد و نرم و رام شدن . (یادداشت مؤلف ).
- خوار شدن شتر ؛ رام شدن او. (یادداشت مؤلف ).
|| مرتب شدن مو. از پیچ واشدن . براحتی شانه خور شدن مو. (یادداشت مؤلف ).