خلاص یافتن . [ خ ِ / خ َ ت َ ] (مص مرکب ) نجات یافتن . رها شدن :
یعنی ای مطرب شده با عام و خاص
مرده شو چون من که تا یابی خلاص .
بندی مهر تو نیابد خلاص
غرقه ٔعشق تو نبیند کنار.
دانند عاقلان بحقیقت که مرغ روح
وقتی خلاص یافت کزین آشیان برفت .
مگر آنکه هر دو چشمش همه روز بسته باشد
بورع خلاص یابد ز فریب چشم بندان .
بسته ٔ زنجیر زلف زود نیابد خلاص
دیر برآید بجهد هرکه فروشد بقیر.