حسنیان مراکش . [ ح َ س َ ن ِ م َ ک ِ ] (اِخ ) امرای حسنی مراکش ، که از 951 - 1311 هَ . ق . / 1544-1893م . حکومت کردند. این امرا چون خود را از فرزندان حسن بن علی بن ابیطالب و اولاد فاطمه دختر پیغمبر اسلام میدانستند خویشتن را شَریف که جمع آن شُرفا است مینامیدند. و این سلسله شهر تارودت را در سال 921 هَ . ق . / 1515م . و بلاد مراکش و فاس را کمی بعد تصرف کردند، ولی استقلال ایشان از تاریخ 951 هَ . ق . / 1544م . شروع میشود. شرفای مراکش دو دسته بوده اند: طبقه حَسنی و فلالی و در مدت شش سال که سلسله ٔ دوم جای سلسله ٔ اول را گرفتند مراکش در هرج و مرج بوده است . مرزهای مراکش همیشه بصورت کنونی بوده ، ولی همه وقت دو شریف که رقیب یکدیگر بودند داشته ، یکی در فاس مقام داشته و یکی در مراکش . این شرفا بخود عنوان خلیفه و امیرالمؤمنین میدادند. نامهای شرفای حَسنی که از 951 - 1069 هَ . ق . / 1544 - 1658 م . فرمانروایی کردند بدین قرار است :
سال قمری نام
951 محمدالاول 1544
965 عبداﷲ 1557
981 محمد دوم 1573
983 ابومروان عبدالملک اول 1575
986 ابوالعباس احمد اول منصور 1578
1012 ابوفارس وزیدان (رقبای یکدیگر) 1603
1016 زیدان (بتنهایی ) 1608
1038 ابومروان عبدالملک دوم 1628
1040 ولید 1630
1045 محمد سوم 1635
1066-1069 احمددوم 1654-1658