جفته . [ ج ُ ت َ / ت ِ ] (اِ) لگدی که اسب و شتر و امثال آن اندازند. (برهان ). لگدی که ستور با دو پای خود زند. (نظام ). لگدی که اسب و خر به هر دو پا اندازد. (غیاث ). جفتک . لگد دوپائی ستور. اسکیز. اسکیزه . آلیز. نفح . || کفل و سرین آدم و چارپایان . (برهان ). دو سرین آدمی و دیگر حیوانات . دبر. نشیمنگاه . کون :
روی بر خاک و جفته بر افلاک
چون سرش رفت تا بخایه چه باک .
|| دو پای . دو لنگ . دو ران . (یادداشت مؤلف ). || گره ریسمان . (برهان ).