تکاءة. [ ت ُ ک َ ءَ ] (ع اِ)تکیه جای و چوبدستی . (منتهی الارب ). پشتیبان و تکیه گاه و عصا و توشک و متکا. (ناظم الاطباء). آنچه بر آن تکیه کنند از عصا و جز آن ، چون شمشیر و کمان . (از اقرب الموارد). بالش تکیه . (مهذب الاسماء). تکیه جای . (صراح اللغة). || (ص ) مرد بسیار تکیه کننده برچیزی . (منتهی الارب ). کسی که بر پهلوی خود بسیار تکیه کند. (ناظم الاطباء). مرد بسیاراتکاء. (از اقرب الموارد). || مرد گران . (از اقرب الموارد).
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.