تهی مغز. [ ت َ / ت ِ / ت ُ م َ ] (ص مرکب ) کم خرد. بی خرد. نادان . احمق . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). بی مغز و نادان و بی هوش . (ناظم الاطباء). کنایه از احمق و بی خرد. (آنندراج ) :
بدو گفت موبد کانوشه بدی
تهی مغز را فر و توشه بدی .
تاجم سر پرمغز را ولیکن
مرپای تهی مغز را عقالم .
به که تهی مغز و خراب ایستی
تا چو کدو بر سر آب ایستی .
آن تهی مغز را چه علم و خبر
که بر او هیزم است یا دفتر.
رجوع به تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.