تشتخوان . [ ت َ ] (اِ مرکب ) خانی را گویند که به جهت نان و طعام گذارند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سینی . مجموعه ٔ میز طعام ازرخام و مانند آن . (یادداشت مرحوم دهخدا). سینی . (لغت نامه ٔ اسدی ذیل کلمه ٔ سینی ). خوانی که بر آن طعام ونان نهند. (فرهنگ رشیدی ). و رجوع به طشتخوان شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.