تته . [ ت َت ْ ت َ ] (اِخ ) نام شهری است از بلاد سند که به هاء هندی تهته گویند و از جمله شهرتته یکی دیول است که حکیم دیولی شاعر از آنجا بوده و دیبل معرب دیول است باری منسوب به آن شهر را تتوی گویند و از آنجا بوده رشیدالدین صاحب کتاب منتخب اللغه و فرهنگ رشیدی . امیرخسرو دهلوی گفته :
سروی چو قدت در چمن تته نباشد
گل همچو رخ خوب تو البته نباشد.
نام یکی از بلاد هند است که در خود هند تهته با های مخفی است . (فرهنگ نظام ). تته شهر معروف سند باشد... قریب چهل فرسخ در جنوب مولتان و تقریباً در مصب رود سند واقع است . ( تاریخ جهانگشای جوینی چ قزوینی ص 112 ح شماره ٔ 5). رجوع به تاریخ شاهی ص 116، 157، 158، 160، 161، 168، 240 شود.