باد مسیح . [ دِ م َ ] (اِخ ) بادمسیحا. کنایه از نفس عیسی علیه السلام است که مرده رازنده میکرد. (برهان ). کنایه از دم مسیح که اموات راحیات می بخشید. (غیاث ). کنایه از نفس عیسی علیه السلام است و آن معجزه ای بود که مرده را زنده میکرد. (هفت قلزم ). بمعنی باد عیسی . واله هروی گوید :
چه آب خضر و چه باد مسیح هردو یکی است
رواست مرگ اگر درد انتظار اینست .
باد عیسی . دم عیسی . (ناظم الاطباء: باد). رجوع به باد عیسی و باد مسیحا و بادشود :
باد مسیح از نفس دل دمید
آب حیات از دهن گل چکید.
نکته ٔ بادی بزبان فصیح
زنده دلم کرد چو باد مسیح .
رجوع به باد مسیحا شود.