اندرخورد. [ اَ دَ خوَرْ / خُر ] (ن مف مرکب ) لایق و سزاوار و زیبا. (برهان قاطع). لایق و زیبا. (مؤید الفضلاء). لایق . زیبا. ازدر. اندرخور. اندرخورا. درخورد. شایان . فراخور. (از شرفنامه ٔ منیری ) :
مر زنان راست جامه اندرخورد
هرچه باشد رواست جامه ٔ مرد.
نیست هرکس در محبت مرد او
نیست اندرخورد هر دل درد او.
زینت از بهر زن بود که بمرد
جز قزاکند نبوداندرخورد.