انبهی . [ اَم ْ ب ُ ] (حامص ) مخفف انبوهی :
نز انبهی تواند آمد بگوش بانگ
نز دیدگان تواند رفتن برون نظر.
گوسفندان گر بروننداز حساب
زانبهیشان کی بترسد آن قصاب ؟
بس سرای پر ز جمع و انبهی
پیش چشم عاقبت بینان تهی .
ز انبهی ّ برگ پنهان گشته شاخ
ز انبهی ّ گل نهان صحرا و کاخ .
و رجوع به انبوهی شود.