امیر تبریزی . [ اَ رِ ت َ ] (اِخ ) خواجه امیربیک ، فرزند امیرابراهیم بن زکریای کججی نطنزی تبریزی (مهردار). ازرجال عهد شاه طهماسب صفوی است . اصل وی از مهرانرود تبریز از اعقاب غیاث الدین تبریزی است . در دبیری و ریاضیات و نجوم دست داشته و شعر می سروده است . در اوایل عمر دو سال در بغداد وزیر غازی خان تکلو مهردار بوده و مدتی هم با شرکت خواجه غیاث الدین علی شیرازی وزارت شاه طهماسب را داشته و در تاریخ 957 هَ .ق . باتهام زندقه محبوس شده است و پس از آزادی و حبس مجدد در قلعه ٔ الموت در سال 983 درگذشته است . از اشعار اوست :
هیچکس ننشست پیش من که گریان برنخاست
در غمت نگریستم جایی که طوفان برنخاست .
آب و زمین دهر بدست تو داده اند
تخمی چنان بکار که بتْوانیش درود.
(از الذریعة قسم 1 از جزء 9 ص 99) (از دانشمندان آذربایجان ص 51) (از تذکره ٔ صبح گلشن ص 38) (از آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص 28). و رجوع به تمام مآخذ مذکور وفرهنگ سخنوران شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.