آل کرت .[ ل ِ ک َ ] (اِخ ) طبقه ای از ملوک شرق ایران از نژاد غوریان که از 643 تا 791 هَ .ق . حکومت رانده اند و پای تخت آنان هرات بود. سرسلسله ٔ این دودمان شمس الدین محمد دخترزاده ٔ ملک رکن الدین ، و او بزمان جدّ خویش رکن الدین یکی از سران سپاه و از مقربین چنگیز بود (643-676)، و پس از او رکن الدین کهین پسر شمس الدین محمدبجای او نشست (677-705)، و بعد از رکن الدین کهین پسر او فخرالدین بمقام پدر رسید (705-706)، چهارمین فرمانروای این سلسله غیاث الدین پسر فخرالدین است (707-729)، و پنجمین آنان شمس الدین محمد (729-730)، ششمین ملک حافظ (730 -732)، و هفتمین این دوده معزالدین حسین است (732-771)، و پس از او پسرش غیاث الدین جای پدر گرفت (771-783)، و او را امیرتیمور گورکان مغلوب کرده و با پسر بماوراءالنهر فرستاد و در آنجا در 787بامر او بقتل رسیدند و سلسله ٔ آل کرت منقرض گردید.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.