کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
یعقوبی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
برادعی
لغتنامه دهخدا
برادعی . [ ب َ دِ ] (اِخ ) یعقوبی . یکی از رؤسای فرقه ٔ یعقوبیه ٔ مسیحی است و ابن بهریز مطران را کتابی است در جواب او. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
یعاقبة
لغتنامه دهخدا
یعاقبة. [ ی َ ق ِ ب َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ یعقوبی . (ناظم الاطباء). || (اِخ ) طریقه ای از نصاری . یعقوبیین . یعقوبیان . یعقوبیة. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به یعقوبیه شود.
-
عمران
لغتنامه دهخدا
عمران . [ ع ِ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن عمران ، مکنی به ابوالنجم . از یاران ابومسلم خراسانی در قرن دوم هجری بود. و نام او را که یعقوبی (ص 285) چنین آورده است ، در تاریخ سیستان بصورت «عماربن اسماعیل ...»ذکر شده است . رجوع به عمار (ابن اسماعیل ...) شود.
-
تبعالاول
لغتنامه دهخدا
تبعالاول . [ ت ُب ْ ب َ عُل ْ اَوْ وَ ] (اِخ ) صاحب تاریخ یعقوبی آرد: پس از «هدهاد» زیدحکومت کرد و هو تبع الاول بن نیکف . و عمر درازی داشت و سرکشی و ستم و تجاوز کرد و بزعم روات چهارصد سال حکومت کرد، پس بدست بلقیس کشته شد. (از تاریخ یعقوبی چ نجف ج 1 ص...
-
کرنک
لغتنامه دهخدا
کرنک . [ ک ُ رِ ] (اِخ ) شهرکی است در سه فرسخی سیستان و اهل آن همه از خوارجند. شهرکی است نزه و پرخیر و پاره ای آن را کرون گویند. (از معجم البلدان ). قریه ای است از قرای سیستان که عرب آن را ارنج خواند و ابوعوف بن عبدالرحمن ازبزرگان خوارج از مردم این ق...
-
صدقة
لغتنامه دهخدا
صدقة. [ ص َ دَ ق َ ] (اِخ ) ابن ابی الکرم الیعقوبی . وی به بغداد نزد ابن فضلان و جز او فقه آموخت و به مصر شدو قضاء اعمال اشمونین یافت . سپس به بغداد به نظامیه بازگشت و قضاء یعقوبی یافت . (حسن المحاضره ص 187).
-
یوسف
لغتنامه دهخدا
یوسف . [ س ُ ] (اِخ ) خواجه یوسف خراسانی ابن خواجه رکن الدین . از اولاد شیخ ابوسعید بود. در کنعان نظم به پرورش یوسفان نکات طریقه ٔ یعقوبی می پیمود. از اوست :دل زارم که جا در زلف آن نامهربان داردگر از سودا پریشان حال باشد جای آن دارد.(از صبح گلشن صص 6...
-
راهب
لغتنامه دهخدا
راهب . [ هَِ ] (اِخ ) البرموسی . او اسقف قبطی بود و اصلش سریانی یعقوبی از شهر اورفا یا دیاربکر. او راست : 1- حسن السلوک فی تاریخ البطارکه و الملوک مصر. چ مصر 1913 م . 2- الخریدة النفیسة فی تاریخ الکنیسة. چ بولاق 1883م . (از معجم المطبوعات ج 1).
-
ژوینبل
لغتنامه دهخدا
ژوینبل . [ ژویم ْ ب ُ ] (اِخ ) ویلیام (1833 - 1887 م .). نام فرزند تئودور گیوم ژوینبل . وی کتاب التنبیه فقه شافعی ابواسحاق شیرازی را با ترجمه ٔ لاتینی نشر داده و کتاب البلدان یعقوبی و رساله ٔ الجواز الدّینی منسوب به ابی لیث نصربن محمد سمرقندی را به ط...
-
شاهریشت
لغتنامه دهخدا
شاهریشت . (اِ مرکب ) نام صاحب مظالم . (از تاریخ یعقوبی ج 1ص 145). نام قضات و حکام صلح در اوائل قرن پنجم و مقارن با سلطنت یزدگرد اول ، ولی از کار و حدود اختیارات آنان اطلاعی در دست نیست . (ایران در زمان ساسانیان چ 2 ص 333، 289).
-
مطانوة
لغتنامه دهخدا
مطانوة. [ ] (اِ) به زبان کلیسایی یونان و سپس به زبان عیسویان یعقوبی مصر (قبط) به معنی تعظیم و حالت تعظیم و سجود آمده است و «ضربوا له مطانوه »؛ یعنی اودر مقابلش سر تعظیم فرودآورد. (از دزی ج 2 ص 599).
-
گورید
لغتنامه دهخدا
گورید. (اِخ ) دهی است از دهستان مؤمن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند واقع در 58 هزارگزی جنوب باختری درمیان و 13 هزارگزی باختر شوسه ٔ عمومی مشهد به زاهدان . 321 تن سکنه دارد. آب آن از قنات و محصول آن غلات و شلغم و شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد....
-
یعقوب
لغتنامه دهخدا
یعقوب . [ ی َ ] (اِخ ) میریعقوب یا یعقوبی . اصلش از قم و مولدش کاشان بود و پیشه ٔ خیاطی داشت . به سال 988 هَ . ق . درگذشت . از اشعار اوست :دوشینه یکی وصف جمال توادا کردنادیده رخت مهر تو جا در دل ما کرد. (از صبح گلشن ص 615) (از فرهنگ سخنوران ).سیدیعقو...
-
تبع اوسط
لغتنامه دهخدا
تبع اوسط. [ ت ُب ْ ب َ ع ِ اَ س َ ] (اِخ ) ابوکرب اسعدبن مالک بن ابی کرب . رجوع به ابوکرب اسعد و مجمل التواریخ والقصص چ بهار ص 162 و تاریخ یعقوبی چ نجف ج 1 ص 159 و حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 264 و تبع حارث بن قیس ... شود.
-
در آهنین
لغتنامه دهخدا
در آهنین . [ دَ رِ هََ ] (اِخ ) یا در بند آهنین ، باب الحدید عربی ، نامی که در ممالک شرق اسلامی به بعضی گردنه ها اطلاق میشد. معروفترین آنها گردنه ای است در ماوراءالنهرنزدیک جاده ٔ قدیم سمرقند به ترمذ. شوان تسانگ که در630 م . از آن گذشت شرح مختصری در ...