کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
گُن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
گُن
لهجه و گویش گنابادی
gon در زبان ترکی و گویش گنابادی به معنای خورشید است.در زبان کردی بیضه مرد را گُن گویند.
-
گُن
لهجه و گویش بختیاری
gon گُند، خایه.
-
واژههای مشابه
-
گن
لغتنامه دهخدا
گن . [ گ ِ ] (پسوند) مخفف «گین ». (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). ور. آور. اور. مند. ناک . (یادداشت مؤلف ). بمعنی صفت باشد هرگاه آنرا با کلمه ای ترکیب سازند، همچون : شرمگن و گرگن و امثال آن . (برهان ) (آنندراج ). و رجوع به شعوری ج 2 ص 312 شود. افاده ٔ...
-
گن
لغتنامه دهخدا
گن . [ گ ُ ] (اِ) مخفف گند که خصیه است . (برهان ) (آنندراج ). در اراک (سلطان آباد) گون (خصیه ) مثلاً «گن گوسفند»، یعنی دنبلان گوسفند. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).
-
گن
فرهنگ فارسی عمید
(پسوند) [قدیمی] gen = گین
-
گِن
لهجه و گویش بختیاری
gen 1. کوک (در دوزندگى)؛ 2. گره (در فرشبافى).
-
گن
لهجه و گویش بختیاری
gen مفصّل، فراوان، بسیار. taš-e genn-i kerdim>:آتش مفصّلى روشن کردیم> .
-
گَن
لهجه و گویش بختیاری
gan بد، زشت.
-
گن
واژهنامه آزاد
بد
-
گن ابلیس
لغتنامه دهخدا
گن ابلیس . [ گ ُ ن ِ اِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خایه ٔ شیطان ، چه گن به معنی خصیه باشد. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به گن شود. || دانه ای هست بسیار سخت و سیاه رنگ به بزرگی جوزبوا، چون آن را حرکت دهند و بجنبانند مغز آن در درون آن صدا دهد. اگر در زیر ...
-
گن پنتوور
لغتنامه دهخدا
گن پنتوور. [ گُم ْ پ ُ ] (اِخ ) بلوکی است از ایالت شرانت از ناحیه ٔ آنگولم (در فرانسه ) که سکنه ٔ آن 5هزار تن است .
-
گن تی
لغتنامه دهخدا
گن تی . [ گ ِ ] (اِخ ) نام یکی از کوههای شمالی مغولستان است . (از ایران باستان ص 2251).
-
گن نس
لغتنامه دهخدا
گن نس . [ گ ُ ن ُ ] (اِخ ) شهری بوده است در آسیای صغیر. (ایران باستان پیرنیا ج 1 ص 8 و 7).
-
گوپین گن
لغتنامه دهخدا
گوپین گن . [ گ ُ گ ِ ] (اِخ ) شهری از آلمان که در ناحیه ٔ باده وورتمبرگ و در کنار کوههای ژوراسوآب واقع شده و دارای 37800 تن جمعیت است . این شهر دارای صنایع نساجی و شیمی است .