کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
گَزک پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
گزک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) gazak فرصت و موقع مناسب برای کاری.
-
گزک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] gazak ۱. سرما.۲. تشنج.
-
گزک
فرهنگ فارسی معین
(گَ زَ) (اِ.) 1 - مزه ، چیزی که با آن تغییر ذائقه دهند. 2 - سرما زده . 3 - موقع ، فرصت مناسب . 4 - (عا.) بهانه ، دستاویز. ؛ ~دست کسی دادن یا افتادن : بهانه یا مدرک به دست کسی افتادن یا دادن .
-
گزک
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِ.) 1 - نوبت ، دفعه ، کرت . 2 - نوبت آب در زراعت (معمولاً در 8 یا 16 روز).
-
گزک
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِ.) تشنج .
-
گِزِک
لهجه و گویش بختیاری
gezek خرمهره، مهره سفالى فیروزهاى که براى نظربندى به گردن دام یا به لباس کودک آویزند.
-
گزک
واژهنامه آزاد
گِزِک یعنی عوض - تغییر گزک دادن یعنی عوض کردن - تغییر دادن - جابجا کردن مثال= خودت را گزک کن یعنی خودت را عوض کن - خودت را اصلاع کن گزگ گذاشتی یعنی عوضی گذاشتی - اشتباه گذاشتی
-
گزک زدن
لغتنامه دهخدا
گزک زدن . [ گ َزَ زَ دَ ] (مص مرکب ) گزک زدن زخم ؛ تشنج و بدی زخم از آب برداشتن ، یا بو بردن . و رجوع به گزک زده شود.
-
گزک زده
لغتنامه دهخدا
گزک زده . [ گ َ زَ زَ دَ / دِ ] (ن مف ِ مرکب ) زخم ِ...؛ زخم ِ آب کشیده یا عفونت یافته : دل خون گرفته است که دشمن هم از غمش در هم کشیده روی چو زخم گزک زده . میرالهی همدانی (از آنندراج ).و رجوع به گزک زدن شود.
-
گزک زده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] gazakzade سرمازده؛ سیمکشیده.
-
محمود گزک
لغتنامه دهخدا
محمود گزک . [ م َ گ َ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گاورود شهرستان سنندج ، واقع در 44هزارگزی شمال خاور کامیاران و 2هزارگزی شمال رودخانه گاورود با 425 تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
-
لب گزک
لغتنامه دهخدا
لب گزک . [ ل َ گ َ زَ ] (اِمص مرکب ) لب گزه .- لب گزک رفتن ؛ گزیدن لب به دندان بعلامت پشیمانی یا اشاره به کسی برای امر بسکوت او.
-
باب گزک
لغتنامه دهخدا
باب گزک . [ گ ُ زَ ] (اِخ )ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان در 67هزارگزی باختر راه فرعی کوهبنان بکرمان . دارای 30 تن سکنه است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8).
-
پاشنه گزک
لغتنامه دهخدا
پاشنه گزک . [ ن َ / ن ِ گ َ زَ ] (اِ مرکب ) پاشنه گز. جنبنده ای باشد چون نیم کره ٔ سیاه نزدیک چندِ نیم گردکانی و پایهای ریزه دارد و پشت وی مدوّر است چون سپری و سیاهی او از جعل کمتر است و چون در زیر پای یا سنگی پخش شود درون آن همه چون پیهی سفید باشد و...
-
پاچه گزک
لغتنامه دهخدا
پاچه گزک . [ چ َ / چ ِ گ َ زَ ] (اِ مرکب ) قسمی آتش بازی . پاچه خیزک .