کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
گلگیتی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
گلگیتی
فرهنگ نامها
(تلفظ: gol giti) نوعی از گل که برگهای آن از هر طرف سه خار دارد و دو نوع است سفید و زرد .
-
واژههای مشابه
-
گل گیتی
لغتنامه دهخدا
گل گیتی . [ گ ُ ل ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) پهلوی ، گیتیک . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). گل زمین . || نوعی از گل که برگهای آن از هر طرف سه خار دارد و آن دو نوع میشود سفید و زرد. (برهان ) (آنندراج ). || گل پیاده گلی که آنرا درخت و بوته ٔ بزرگ نباش...
-
گیتی
لغتنامه دهخدا
گیتی . (اِ) جهان . کره ٔ زمین . عالم سفلی . (از برهان قاطع) (از بهار عجم ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). کره ٔ خاکی . کره ٔ ارض : ایا خورشید سالاران گیتی سوار رزم ساز و گرد نستوه . رودکی .هموار خواهی کرد گیتی راگیتی است کی پذیرد همواری . رودکی .گی...
-
گیتی
لغتنامه دهخدا
گیتی . (اِخ ) دهی است از دهستان درختگان بخش مرکزی شهرستان کرمان . واقع در 37هزارگزی شمال خاوری کرمان و2هزارگزی باختر راه مالرو شهداد به کرمان . محلی کوهستانی و هوای آن سردسیر و سکنه ٔ آن 145 تن است . آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و حبوب...
-
گیتی
واژگان مترادف و متضاد
آفاق، جهان، دنیا، دهر، عالم
-
گیتی
فرهنگ نامها
(تلفظ: giti) جهان ، دنیا ، کرهی زمین ؛ (در نجوم) کیهان .
-
گیتی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: gētēh] giti جهان؛ دنیا؛ روزگار.
-
گیتی
فرهنگ فارسی معین
[ په . ] (اِ.) 1 - دنیا، جهان . 2 - کاینات .
-
گیتی
دیکشنری فارسی به عربی
عالم
-
گیتی
واژهنامه آزاد
جهان،دنیا
-
گل
لغتنامه دهخدا
گل . [ گ َ ] (اِ) در تداول عامه با یکدیگر برابری توانستن .- از گل هم برآمدن ؛ از پس هم برآمدن .- گل هم انداختن ؛ بیکدیگربند کردن .- گل هم کردن ؛ بیکدیگر پیوستن .|| گریبان .یقه (در لهجه ٔ قزوینی ).
-
گل
لغتنامه دهخدا
گل . [ گ ِ ] (اِ) پهلوی گیل . رجوع به هوبشمان ص 927 شود. (ازحاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). خاک به آب آمیخته . (برهان ) (غیاث ) (آنندراج ). طین . وَحَل . عثیر؛ گل و لای که به اطراف پایها ریزد. عثیر. گل و لای تنک . طِآة رَبدیا رَبَد؛ گل تنک . صلصال ؛ گل ...
-
گل
لغتنامه دهخدا
گل . [ گ ُ ] (اِ) سپیدی که بر ناخن افتد. فوفه . (زمخشری ).
-
گل
لغتنامه دهخدا
گل . [ گ ُ ] (اِخ ) (چشمه ٔ...) در ناحیه جاوی از بلوک ممسنی و در نیم فرسخی شمالی چوگان واقع است . (فارسنامه ٔ ناصری ).