کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کِز کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کِز کردن
لهجه و گویش تهرانی
قوز کردن،دولا شدن،افسردن
-
واژههای مشابه
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک َ ] (اِ) اسم فارسی طرفاست ، بزرگ او اثل است و ثمرش عذبه و بری او بی ثمر و کوچک آن مخصوص به این و شکوفه اش سفید مایل به سرخی و ثمرش مثلث و کزمازج نامند. (تحفه ). رجوع به کزمازج شود.
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک َ ] (اِ) نوعی از ابریشم کم قیمت که قز معرب آن است . (آنندراج ). ابریشم خام . (ناظم الاطباء). ابریشم کم بها. کژ. کج . قز. (فرهنگ فارسی معین ). معرب قز و آن نوعی از ابریشم است . (فهرست مخزن الادویه ).
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک َ / ک َ زَ ] (اِخ ) نام ولایتی است از هندوستان . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک َ/ ک ِ ] (حرف ربط + حرف اضافه ٔ) (از: ک ، مخفف که ، + ز، مخفف از. که از باشد. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). به معنی که از. (ناظم الاطباء) : جعدی سیاه دارد کز گشنی پنهان شود بدو درسرخاره . رودکی .به حق آن روی خوب بسان منقار بازبه حق آ...
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک َزز ] (ع ص ) مرد تند. ج ، کُزّ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). خشک منقبض . (از اقرب الموارد).- جمل کز ؛ سخت شدید. (از اقرب الموارد).- ذهب کز ؛ زر سخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).- رجل کزالیدین ؛ مرد زفت و بخی...
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک ِ ] (اِ) بوی پشم و پر سوخته . بوی سوختگی پشم و پر و ابریشم و مانند آن . (یادداشت مؤلف ).رجوع به کز خوردن شود. || حالت سوختن پر یا پشم و بوی از آن برخاستن . رجوع به کز دادن شود.
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز. [ ک ُزز ] (ع ص ، اِ) ج ِ کَزّ. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). رجوع به کز شود.
-
کز
لغتنامه دهخدا
کز.[ ک ِ ] (اِ) تنگی چیزی . || نزدیکی گامها به یکدیگر. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کَزّ شود.
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] kaz =کژ٢
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(حرف + حرف اضافه) [مخففِ که از] [قدیمی] ka(e)z که از: ◻︎ چل سال بیش رفت که من لاف میزنم / کز چاکران پیر مغان کمترین منم (حافظ: ۶۸۶).
-
کز
فرهنگ فارسی معین
(کِ) (اِ.) 1 - تنگی چیزی . 2 - (عا.) انسان یا جانوری که به کنجی خزیده و در خود فرو رفته باشد.
-
کِزّ
لهجه و گویش تهرانی
بوی پشم سوخته ،فرد افسرده
-
کز خوردن
لغتنامه دهخدا
کز خوردن . [ ک ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) سوختن پشم و پرز پارچه های پشمی و موی سر و مانند آن . رجوع به کز دادن و کز شود.