کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کهی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کهی
لغتنامه دهخدا
کهی . [ ک َ ] (اِ) در محاوره ٔ هندیان ، کاه و علوفه ٔ ستور. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ). || خوراک و ذخیره و توشه . (ناظم الاطباء). || گروه غارتگران . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ). || فوجی باشد علی حده که به اطراف و جوانب رفته برای لشکر خاص کاه و د...
-
کهی
لغتنامه دهخدا
کهی . [ ک ِ ] (اِخ ) نام قلعه ای است از ولایت سیستان . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). مخفف کهیچ . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). رجوع به کهیچ شود.
-
کهی
لغتنامه دهخدا
کهی . [ ک ُها ] (ع مص ) اَکْهی ̍ گردیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). گنده دهن و بددل گردیدن و کلف پدید آمدن بر روی کسی . (ناظم الاطباء). رجوع به اَکهی ̍ شود.
-
کهی
لغتنامه دهخدا
کهی . [ک ِ ] (حامص ) کوچکی . خردی . صغر. (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : قلم جدا کند ای شاه کهتر از مهتربه کوتهی و درازی مدان کهی و مهی .ناصرخسرو (از امثال و حکم ص 451).
-
واژههای همآوا
-
کحی
لغتنامه دهخدا
کحی . [ ک َح ْی ْ ] (ع مص ) تباه کردن چیزی را. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). || فاسد شدن . (از اقرب الموارد).
-
جستوجو در متن
-
کهیج
لغتنامه دهخدا
کهیج . [ ک َ ] (اِخ ) کهیچ . (ناظم الاطباء). قلعه ای است معروف قریب به مکران که به کیج و مکران شهرت دارد و از ولایات نزدیک سیستان است ،و آن را کهی نیز گویند. و بعضی کهیج را معرب کهی دانسته اند. (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به کهیچ شود.
-
پای گرد کردن
لغتنامه دهخدا
پای گرد کردن . [ گ ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اعتکاف : جهان از بدیها بشویم برای پس آنگه کنم در کُهی گرد پای .فردوسی .
-
اسرع
لغتنامه دهخدا
اسرع . [ اَ رَ ] (اِ) مؤلف مؤید الفضلاءگوید: در نسخه ٔ طب بمعنی خون سیاوشان که هندش هیرادو کهی و رنگپت و بزبان اهل اردو، خون خرابا نامند.
-
کهیچ
لغتنامه دهخدا
کهیچ . [ ک َ ] (اِخ ) به معنی کهی است که نام قلعه ای باشد از ولایت سیستان . و بعضی گویند کهیج معرب کهی باشد. (برهان ). نام قلعه ای است از ولایت سیستان ، و به مرور ایام جیم فارسی را انداختند، در این روزگار به کهی معروف است . (فرهنگ جهانگیری ) (از فرهن...
-
کلانی
لغتنامه دهخدا
کلانی . [ ک َ ] (حامص ) گندگی و تناوری . (ناظم الاطباء). بزرگی و سطبری . (آنندراج ). درشتی . ضخمی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). عُظم . (منتهی الارب ). بزرگ بودن : یکی کاروان اشتر گشن دادش هر اشتر بسان کهی از کلانی . منوچهری .|| بزرگی و بزرگواری . (ن...
-
تیزپوی
لغتنامه دهخدا
تیزپوی . (نف مرکب ) تیزتک . تیزتاز. سریعالسیر. تندرو : کم آسا و دمساز و هنجارجوی سبک یاب و آسان رو و تیزپوی . اسدی .نماینده بر گنبد تیزپوی دو پیکر تو گوئی چو زرینه گوی . اسدی .بسان کهی جانور تیزپوی چو کوهی خروشنده و رزمجوی . اسدی .رجوع به تیز و دیگر ...
-
مقناطیس
لغتنامه دهخدا
مقناطیس . [ م ِ ] (معرب ، اِ) سنگ آهن ربا که به هند چُمَّک گویند و در رساله ٔ معربات نوشته که مقناطیس معرب مکناطیس که لفظ یونانی است . (غیاث ) (آنندراج ). مأخوذ از یونانی ، مغناطیس و سنگ آهن ربا. (ناظم الاطباء) : از نهیب سنانش بی تلبیس خاصیت باز داد...
-
دهار
لغتنامه دهخدا
دهار. [ دَ ] (اِ) غار. (صحاح الفرس ) (فرهنگ جهانگیری ) (لغت فرس اسدی ). غار و شکاف کوه . (از برهان ) (از آنندراج ) : یکایک پراکنده بر دشت و غارزبان چون درخت و دهان چون دهار. اسدی .کهی پردهار و شکسته دره دهارش پر از کان زر یکسره . اسدی .و آوردند در کن...