کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کهة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کهة
لغتنامه دهخدا
کهة. [ ک َهَْ هََ ] (ع ص ) شتر ماده ٔ فربه کلانسال . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || گنده پیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). گنده پیر و زن پیر. (ناظم الاطباء). عجوز. (اقرب الموارد). || ناقه ٔ کلان سال ، فربه باشد یا لاغر. ...
-
واژههای مشابه
-
کهه
لغتنامه دهخدا
کهه . [ ک َ هََ / هَِ ] (اِ) اسم فارسی تبن است که نیز به فارسی کاه نامند. (فهرست مخزن الادویه ). در فرهنگ مخزن الادویه گفته اسم پارسی تبن است که کاه باشد. (از آنندراج ) (انجمن آرا). کاه = که . تبن . کاه . (فرهنگ فارسی معین ).
-
کهه
لغتنامه دهخدا
کهه . [ ک َ هََ / هَِ ] (اِ) رجوع به کُه َ شود.
-
کهه زدن
لغتنامه دهخدا
کهه زدن . [ ک ُهَْ هََ / هَِ زَدَ ] (مص مرکب ) پیوسته سرفه های خشک کردن . سرفه های پیاپی سخت کردن : دیشب تا صبح کهه زدم . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). کُه کُه زدن . رجوع به کهیدن شود.
-
واژههای همآوا
-
کحط
لغتنامه دهخدا
کحط. [ ک َ ] (ع اِ) خشک سال . لغة فی القحط فصیحة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
کحط
لغتنامه دهخدا
کحط. [ ک َ ] (ع مص ) خشک شدن و بازایستادن باران و خشکسال شدن . (ناظم الاطباء). لغت فصیحی است در قحط. (از اقرب الموارد). رجوع به قحط شود.
-
کحة
لغتنامه دهخدا
کحة. [ ک ُح ْ ح َ ] (ع ص ) مؤنث کُح ّ. رجوع به کح شود.- اُم ّ کُحَّة ؛ زنی که در شأن او فرایض نازل شد. (منتهی الارب ).
-
کهت
لغتنامه دهخدا
کهت . [ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان خبر است که در بخش بافت شهرستان سیرجان واقع است و 211 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).
-
جستوجو در متن
-
که
لغتنامه دهخدا
که . [ ک ُ هََ ] (اِ) مخفف کوهه است که پیش و پس زین اسب و موجه ٔ آب و بلندی پشت شتر و گاو باشد. (برهان ) (آنندراج ). در این صورت «کهه » باید نوشت . در سیستان جایی به نام «قوهه » معرب «کهه » و «کوهه » بوده است . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).
-
که که زدن
لغتنامه دهخدا
که که زدن . [ ک ُه ْ ک ُه ْ زَدَ ] (مص مرکب ) در تداول عامه ، سرفه ٔ شدید و بسیار کردن . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). کُهّه زدن .
-
کهیدن
لغتنامه دهخدا
کهیدن . [ ک ُ دَ ] (مص ) سرفه کردن . سرفه های سخت کردن . سرفه کردن پیاپی چنانکه مصدوران یا پیران : دیشب تا صبح کهید. (از یادداشت به خطمرحوم دهخدا). رجوع به کُه کُه زدن و کهه زدن شود.
-
کهیچ
لغتنامه دهخدا
کهیچ . [ ک َ ] (اِخ ) به معنی کهی است که نام قلعه ای باشد از ولایت سیستان . و بعضی گویند کهیج معرب کهی باشد. (برهان ). نام قلعه ای است از ولایت سیستان ، و به مرور ایام جیم فارسی را انداختند، در این روزگار به کهی معروف است . (فرهنگ جهانگیری ) (از فرهن...