کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کعبة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
کعبه ستایی
لغتنامه دهخدا
کعبه ستایی . [ ک َ ب َ / ب ِ س ِ ] (حامص مرکب ) عمل کعبه ستای . کعبه پرستی : گر محرم عیدند همه کعبه ستایان تو محرم می باش و مکن کعبه ستایی . خاقانی .رجوع به کعبه ستای شود.
-
کعبه شناس
لغتنامه دهخدا
کعبه شناس . [ ک َ ب َ یا ب ِ ش ِ ] (نف مرکب ) شناسنده ٔ کعبه . آنکه کعبه شناسد. عارف به کعبه : خاطر خاقانی از آن کعبه شناس شد که اودر حرم خدایگان کرده بجان مجاوری .خاقانی .
-
کعبه شناسی
لغتنامه دهخدا
کعبه شناسی . [ ک َ ب َ / ب ِ ش ِ ] (حامص مرکب ) عمل کعبه شناس . معرفت به کعبه . (یادداشت مؤلف ).
-
کعبه نشین
لغتنامه دهخدا
کعبه نشین . [ ک َ ب َ / ب ِ ن ِ ] (نف مرکب ) نشیننده ٔکعبه . آنکه در کعبه نشیند. مجاور کعبه : هم خدمت این حلقه بگوشان ختن به از طاعت آن کعبه نشینان ریائی . خاقانی .تا کی برغم کعبه نشینان عروس وارچون کعبه سر ز شقه ٔ دیبا برآورم .خاقانی .
-
کعبه وار
لغتنامه دهخدا
کعبه وار. [ ک َ ب َ / ب ِ ] (ص مرکب ، ق مرکب ) مانند کعبه . شبیه کعبه : کعبه وارم مقتدای سبزپوشان فلک کز وطای عیسی آید شقه ٔ دیبای من .خاقانی .
-
غزال کعبه
لغتنامه دهخدا
غزال کعبه . [ غ َ ل ِ ک َ ب َ ] (اِخ ) در کتب سیر مسطور است که در زمان جاهلیت آهوبره ٔ طلا در چاه زمزم یافتند، و از آنجا در کعبه آویختند، چون مدتی آویخته ماند اهل کعبه غزال کعبه نامش کردند. (آنندراج ). بیرونی در الجماهر گوید:ملوک اسلام خانه ٔ کعبه را...
-
سنگ کعبه
لغتنامه دهخدا
سنگ کعبه . [ س َ گ ِ ک َ ب َ / ب ِ ] (اِخ ) حجرالاسود. (شرفنامه ٔ منیری ).
-
خانه ٔ کعبه
لغتنامه دهخدا
خانه ٔ کعبه . [ ن َ / ن ِ ی ِ ک َ ب َ / ب ِ ] (اِخ ) بیت العتیق .
-
کعبه ویران کن
لغتنامه دهخدا
کعبه ویران کن . [ ک َ ب َ / ب ِ ک ُ ] (نف مرکب ) ویران کننده ٔ کعبه . آنکه کعبه را خراب کند. خطابی ناسزاگونه کسی را که شقاوت او را بیان کردن خواهند : زهی کعبه ویران کن دیرسازتو ز اصحاب فیلی نه ز اصحاب غار.خاقانی .
-
کعبه و بتخانه
فرهنگ گنجواژه
محلهای پرستش متضاد.
-
کَعبه و کِنِشت
فرهنگ گنجواژه
معبد، پرستشگاه.
-
کَعبه و میخانه
فرهنگ گنجواژه
تضاد در قداست محل.
-
واژههای همآوا
-
کابت
لغتنامه دهخدا
کابت . [ ب َ ] (اِخ ) کابة. موضعی است به بلاد تمیم یا آبی . (منتهی الارب ).
-
کابت
لغتنامه دهخدا
کابت . [ ب ِ ](ع ص ) نعت فاعلی از کبت . هلاک سازنده . به روی دراندازنده . بر زمین افکننده . بر روی افکننده : اباحسن لاتبعدّن و کلنالهلکک مفجوع له الحزن کابت .فلم یتفقدنی من العلم واحدهراق اناءالعلم بعدک کابت .ابواحمد یحیی بن علی منجم (در رثاء ثابت بن...
-
کابة
لغتنامه دهخدا
کابة. [ ب َ ] (اِخ ) موضعی است ببلاد تمیم یا آبی است . (منتهی الارب ).