کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کبر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
کِبْرٌ
فرهنگ واژگان قرآن
کبر - بزرگنمايي
-
جستوجو در متن
-
اصف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] (زیستشناسی) [قدیمی] 'asaf = کَبَر
-
کبربا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب. فارسی] ‹کبروا› [قدیمی] kabarbā آش کبر.
-
گبر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹گپر› [قدیمی] gabr = کَبْر
-
گپر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) gapr = کَبْر
-
کور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) kavar = کَبَر
-
درشت کردن
دیکشنری فارسی به عربی
کبر
-
زیر ذربین بزرگ کردن
دیکشنری فارسی به عربی
کبر
-
کور
لغتنامه دهخدا
کور. [ ک َ وَ ] (اِ) به معنی کَبَر است و آن رستنیی باشد خارناک که از آن آچار سازند و در دواها نیز به کار برند. (برهان ). همان کبر است که رستنیی است و از آن آچار سازند و خورند و پارسی آن است و کبر معرب کور است . (آنندراج ). گیاهی خارناک که کبر نیز گوی...
-
برتنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] bartani خودبینی؛ خودنمایی؛ کبر؛ غرور.
-
منی
فرهنگ فارسی معین
(مَ) (حامص .) خودبینی ، کِبر.
-
عجب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ojb خودبینی؛ خودپسندی؛ کبر و گردنکشی.
-
ما و من
فرهنگ گنجواژه
عُجب، کبر. ما و منی.
-
کبرسن
واژهنامه آزاد
کِبَرِ سِنّ؛ سالخوردگی.
-
کبار
لغتنامه دهخدا
کبار. [ ک ُ ] (ع اِ) کبر نباتی است و عامه کبار گویند. (منتهی الارب ). رجوع به کبر شود.