کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کاملة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کاملة
لغتنامه دهخدا
کاملة. [ م ِ ل َ ] (ع ص ) مؤنث کامل . (ناظم الاطباء). رجوع به کامل شود.
-
کاملة
لغتنامه دهخدا
کاملة.[ م ِ ل َ ] (اِخ ) نام اسب عمروبن معدیکرب . (منتهی الارب ) (بلوغ الارب ج 2 ص 116). رجوع به عمروبن معدیکرب شود. || نام اسب زیدبن قتان . (منتهی الارب ).
-
واژههای مشابه
-
کامله
فرهنگ نامها
(تلفظ: kāmele) (عربی) (مؤنث کامل) ، زن کامل ؛ (در تصوف) کامل (زن) ، ← کامل .
-
کامله
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: کاملَة، مؤنثِ کامل] [قدیمی] kāmele = کامل
-
کَامِلَةٌ
فرهنگ واژگان قرآن
کامل
-
عشره ٔ کامله
لغتنامه دهخدا
عشره ٔ کامله . [ ع َ ش َ رَ / رِ ی ِ م ِ ل َ / ل ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب )ده چیز کامل . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). و رجوع به عَشَرة شود. || کنایه از ده روزه ٔ حاجیان است که سه روزه در ایام حج و هفت بعد از حج ، و این حکم بر کسانی است که قدرت قربانی ...
-
خانقاه کاملة
لغتنامه دهخدا
خانقاه کاملة. [ ن َ / ن ِ هَِ م ِ ل َ ] (اِخ ) خانقاهی بوده است که کاملة زوجه ٔ علاءالدین بن ابی الرجاء در خارج حلب بناکرد. (از خطط الشام محمد کردعلی جزء 6 ص 148).
-
واژههای همآوا
-
کَامِلَةٌ
فرهنگ واژگان قرآن
کامل
-
جستوجو در متن
-
کاملات
لغتنامه دهخدا
کاملات . [ م ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِکاملة. (ناظم الاطباء). رجوع به کاملة و کامل شود.
-
تصارف
لغتنامه دهخدا
تصارف . [ ت َرُ ] (از ع ، اِ) احکام و اوامر خودسرانه ، با قدرت کامله و اوامر پادشاهی . ج ، تصارفات . (ناظم الاطباء).
-
لوکشور
لغتنامه دهخدا
لوکشور.(اِ) به اعتقاد شاکمونی و تناسخیه وجودی باشد که هرگز فانی نشود و ارواح کامله را از قید صور ناقصه ٔ حیوانی خلاصی دهد و به مرتبه ٔ انسانی رساند. (برهان ).
-
حکیم الهی
لغتنامه دهخدا
حکیم الهی . [ ح َ م ِ اِ لا ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) متکلم . کلامی . آنکه قسمت ماوراءالطبیعه را داند.متأله . || که از عالم غیب و از حکمت کامله ٔ خدائی بهره مند است .