کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پیشانی نهادن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
سخت پیشانی
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (ص مر.) بی باک .
-
غنچه پیشانی
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (ص مر.) 1 - ترش رو، عبوس . 2 - زشت روی .
-
پیشانی داشتن
لغتنامه دهخدا
پیشانی داشتن . [ ت َ ] (مص مرکب ) خوشبخت بودن . اقبال نیکو داشتن . بختور بودن .
-
پیشانی کردن
لغتنامه دهخدا
پیشانی کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گستاخی کردن . بیشرمی نمودن : سپر از غمزه ٔمست تو بیندازد چرخ با دو ابروی تو خود کس نکند پیشانی .نزاری .
-
پیشانی بلند
لغتنامه دهخدا
پیشانی بلند. [ ب ُ ل َ ] (ص مرکب ) که فاصله ٔ رستنگاه موی سر تا ابروان وی بسیار باشد. که جبهتی گشاده دارد. || خوش اقبال . بخت ور. نیک بخت . نیک طالع. نیک اختر. پیشانی دار.
-
پیشانی بند
لغتنامه دهخدا
پیشانی بند. [ ب َ ] (اِ مرکب ) عصابه . پنجه بند. سربند مرصع زنان و آنرا استفان نیز گویند. رجوع به استفان شود. (شعوری ج 1 ص 257).
-
پیشانی دار
لغتنامه دهخدا
پیشانی دار. (نف مرکب ) دارنده ٔ پیشانی . || کنایه است از دولتمند. بادولت . مقبل . دولتی .سعید. خوشبخت . خوش اقبال . نیکوطالع. بخت ور. || کسی که کاری را بشکفتگی از پیش برد. (برهان ).
-
پیشانی داری
لغتنامه دهخدا
پیشانی داری . (حامص مرکب ) حالت وچگونگی پیشانی دار. نیکوطالعی . داشتن بخت . بختوری .
-
پیشانی سفید
لغتنامه دهخدا
پیشانی سفید. [ س ِ ] (ص مرکب ) دارای پیشانی سفیدرنگ .- مثل گاو پیشانی سفید ؛ آنکه همه او را شناسند. مشهور میان خاص و عام .
-
سرکه پیشانی
لغتنامه دهخدا
سرکه پیشانی . [ س ِ ک َ / ک ِ ] (ص مرکب ) ترشرو. (غیاث ). کنایه از اخم رو و بیدماغ . (آنندراج ) : به نان خشک قناعت نمیتوان کردن چه نعمتی است که افلاک سرکه پیشانی است . صائب (از آنندراج ).سرکه پیشانی اگر باشد پسر در روز رزم هیچ از آن شمشیر دندان دلیرا...
-
مه پیشانی
لغتنامه دهخدا
مه پیشانی . [ م َه ْ ](ص مرکب ) آنکه پیشانی وی مانند ماه تابان و درخشان باشد. || اسبی که در پیشانی وی سپیدی باشد. || نیک اختر. خجسته فال . (ناظم الاطباء).
-
ماه پیشانی
لغتنامه دهخدا
ماه پیشانی . (ص مرکب ) که پیشانی چون ماه دارد. که پیشانی او چون ماه درخشان و زیباست .- دختر ماه پیشانی ؛ دختری در افسانه های کودکان . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
پهن پیشانی
لغتنامه دهخدا
پهن پیشانی . [ پ َ ] (ص مرکب )که پیشانی فراخ و گشاده دارد.اصفح . (منتهی الارب ).
-
بزرگ پیشانی
لغتنامه دهخدا
بزرگ پیشانی . [ ب ُ زُ ] (ص مرکب ) آنکه پیشانی بزرگ دارد. اَجْبَه ْ.
-
خط پیشانی
لغتنامه دهخدا
خط پیشانی . [ خ َطْ طِ ](ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خطوطی که در پیشانی آدمی است . کنایه از سرنوشت و رقم تقدیر می باشد : سرنوشت خود توان خواند از خط پیشانیش مد ابرو شاه بیت مطلع انوار کیست . دانش (از آنندراج ).بندگی را در ره خدمت ز بس شایسته ام میشود داغ...