کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پُک قلاج دار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
پُک قلاج دار
لهجه و گویش تهرانی
پک طولانی
-
واژههای مشابه
-
پک
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (ص .) 1 - بی هنر. 2 - خودپسند. 3 - پله ، پله های نردبان .
-
پک
فرهنگ فارسی معین
(پُ) (اِ.) (عا.) 1 - یک بار کشیدن سیگار و چپق . 2 - برجستن و فروجستن .
-
پک
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِ.) 1 - گنده و درشت . 2 - جامة سخت و درشت .
-
پک
فرهنگ فارسی معین
(پِ) (اِ.) بند انگشت دست یا پا.
-
پک
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (اِ.) وزغ ، قورباغه .
-
پک
لغتنامه دهخدا
پک . [ پ َ ] (اِ) غوک . وزغ . چغز. قرباغه .بزغ . مکل . (اوبهی ). قاس . غنجموش . ضفدع : ای همچو یک پلید و چنو دیده ها برون مانند آن کسی که مر او را کنی خَبَک تا کی همی درآئی و گردم همی دوی حقا که کمتری و فژاگن تری ز پک . دقیقی یا لبیبی (از لغت نامه ٔ ...
-
پک
لغتنامه دهخدا
پک . [ پ ِ ] (اِخ ) نام دهستان سن و اُواز از ایالت ورسای . دارای 4603 تن سکنه . و راه آهن از آن میگذرد.
-
پک
لغتنامه دهخدا
پک . [ پ ِک ک ] (اِ)بند انگشت دست و انگشت پای را گویند. (برهان قاطع). || (اِ صوت ) نقل آواز خنده ٔ ناگهانی که مانع شدن از آن را نیز خواهند: پِکّی زد بخنده ، یعنی با آنکه میخواست از خنده خودداری کند و دهان فراهم آورده بود بی اختیار لب های او باز شده و...
-
پک
لغتنامه دهخدا
پک . [ پ ُ ] (اِ) هر چیز گنده ٔ ناهموار و ناتراشیده را گویند و مرادف لک باشد چنانکه گویند لک و پک . (برهان قاطع) : ای شوربخت مدبر معلول شوم پی وی ترش روی ناخوش مکروه لک و پک . پوربهای جامی . || جامه ٔ سخت و درشت : در آن بارگه گفت پک پیش شاخ میانهای د...
-
پک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹بک› (زیستشناسی) [قدیمی] pak ۱. وزغ.۲. قورباغه.
-
پک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مخففِ پوک] [قدیمی] pok = پوک
-
پک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] pok ۱. [تابعِ لُک] گُنده؛ ستبر؛ درشت: لُکوپُک.۲. ناهموار.
-
پک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مخففِ پتک] [قدیمی] pok = پُتک