کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پَچَل،چَپَل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
پَچَل،چَپَل
لهجه و گویش تهرانی
کثیف
-
واژههای مشابه
-
چپل
فرهنگ فارسی معین
(چَ پَ) (ص .) کسی که همیشه لباسش کثیف باشد.
-
چپل
لغتنامه دهخدا
چپل . [ چ َ پ َ ] (ص ) کسی را گویند که خود را به چیزهای ناشایسته آلوده کند و پیوسته چرکین و نکبتی باشد چنانکه دیدن او غثیان آورد. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ). مردم چرکین و نکبتی و ناتمیز. (ناظم الاطباء).کسی که خود را به چیزهای ناشایسته آلوده کند....
-
چپل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹پچل› [قدیمی] čapal ۱. آلوده؛ چرکین؛ کثیف؛ پلید.۲. ویژگی کسی که تن و لباس خود را همیشه چرک و کثیف نگهدارد.
-
چپل
واژهنامه آزاد
کثیف
-
پچل
واژگان مترادف و متضاد
۱. کثیف، چرک ۲. پلشت، شلخته، قذر ۳. زشت، قبیح، مستهجن
-
پچل
فرهنگ فارسی معین
(پِ چَ) (ص .) 1 - شلخته . 2 - کثیف ، پلید. بچل ، چپل و پچول نیز گویند.
-
پچل
لغتنامه دهخدا
پچل . [ پ َ چ َ ] (ص ) آنکه پیوسته تن و لباس ملوث دارد. || شلَخته . پِنتی . دَنس . پلشت . قَذر. || قبیح . قبیحه . هجین . مستهجن . خبیث . || چرک .
-
پچل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹بچل، چپل› pačal ۱. کثیف؛ پلید.۲. کسی که تن و لباس خود را همیشه چرک و کثیف نگاه دارد.
-
پَچُل
لهجه و گویش گنابادی
pachol در گویش گنابادی یعنی ادم بی عرضه ، نامرتب ، بی نظم ، فقیر ، بی چیز
-
پچل
واژهنامه آزاد
پَچُل:کثیف