کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پناه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
پناه کردن
لغتنامه دهخدا
پناه کردن . [ پ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پناه بردن . زنهار خواستن . التجاء. در حمایت کسی یا چیزی درآمدن : چو کردم به دارای گیتی پناه بدل شادمان گشتم از تاج وگاه . فردوسی .بکوشید و کردار مردان کنیدپناه از بلاها به یزدان کنید. فردوسی .آسمان سرگشته کی ماند...
-
پناه گرفتن
لغتنامه دهخدا
پناه گرفتن . [ پ َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) التجاء. (منتهی الارب ). لَجاء. (دهار). ملجاء. (صراح اللغة). عوذ. عیاذ. معاذ. معاذة. لوذ. لیاذ (تاج المصادر). تعوّذ. استعاذه . عصر. اعتصار. لوث . (منتهی الارب ) : بدیوار ویران که گیرد پناه . اسدی .و اگر خردمن...
-
پناه یافتن
لغتنامه دهخدا
پناه یافتن . [ پ َ ت َ ] (مص مرکب ) ملجاء یافتن : از همتش اتابک و سلطان پناه یافت کو داشت هر دو را به پناه یک اهتمام .خاقانی .
-
پناه آباد
لغتنامه دهخدا
پناه آباد. [ پ َ ] (اِ) نام سکه ای که رئیس ایل جوانشیر در پناه آباد (یعنی قلعه ٔ شوشی ) ضرب کرد و به اسم پناه آبادی و سپس پناه آباد و پناه بادو پناباد مشهور شد و آن از نقره است و نیم قران یعنی ده شاهی ارزش دارد. رجوع به ابراهیم خلیل خان شود.
-
پناه باد
لغتنامه دهخدا
پناه باد. [ پ َ ] (اِ) رجوع به پناه آباد شود.
-
پناه جای
لغتنامه دهخدا
پناه جای . [ پ َ ] (اِ مرکب ) پناه گاه .جای استوار. ملجاء. مأمن . ملاذ. مِلوذَة. حرز. شنصیر. مناص . مجعم . وَزَر. محجاء. ضبع. مَلحَص . سِحن . ملاز. مَثمل . مفازه . مَلحج . لجاء. ملیز. مَعقِل . مفزع . مفزعة. مَأوی . مأواة. عوذ. عواذ. عیاذ. معاذ. مَ...
-
پناه خان
لغتنامه دهخدا
پناه خان . [ پ َ ] (اِخ ) قلِّه بری . او ابراهیم خان برادرزاده ٔ نادرشاه را در محلی موسوم به قله بر، از توابع خمسه گرفتار کرد و ابراهیم خان به امر شاهرخشاه پسر رضاقلی میرزا افشار کشته شد. (مجمل التواریخ تألیف ابوالحسن گلستانه حواشی ص 296).
-
پناه خان
لغتنامه دهخدا
پناه خان . [ پ َ ] (اِخ ) یکی ازسران طایفه ٔ جوانشیر، او قلعه ٔ شوشی را بنا کرده و پناه آباد نام نهاد. کریم خان زند هنگام عزیمت عراق اورا با دیگر امرا با کوچ و بنه در رکاب خویش به عراق آورد. (مجمل التواریخ تألیف ابوالحسن گلستانه حواشی ص 341). رجوع ب...
-
پناه خسرو
لغتنامه دهخدا
پناه خسرو. [ پ َ خ ُ رُو ] (اِخ ) رجوع به پناخسرو و فناخسرو شود.
-
پناه گه
لغتنامه دهخدا
پناه گه . [ پ َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف پناه گاه . رجوع به پناهگاه شود.
-
بی پناه
لغتنامه دهخدا
بی پناه . [ پ َ ] (ص مرکب ) که پناه ندارد. رجوع به پناه شود.
-
خلیفه پناه
لغتنامه دهخدا
خلیفه پناه . [ خ َ ف َ / ف ِ پ َ ] (ص مرکب ) پشت و حافظ خلیفه . که از خلیفه حمایت کند:ناصر ملت طراز قاهر بدعت گذارشاه خلیفه پناه خسرو سلطان نشان .خاقانی .
-
خلافت پناه
لغتنامه دهخدا
خلافت پناه . [ خ ِ ف َ پ َ ] (ص مرکب ) آنکه خلافت را در پناه دارد.حافظ کرسی خلافت . مقام و خطابی است آمیخته بتعظیم .
-
دانش پناه
لغتنامه دهخدا
دانش پناه . [ ن ِ پ َ ] (ص مرکب ) پناه دانش . حامی علم . هوادار دانش . ملجاء علم : چو آمد بدروازه ٔ مصر شاه باستاد یعقوب دانش پناه . شمسی (یوسف و زلیخا).|| در حمایت علم واقع شده . در پناه دانش درآمده .
-
جهان پناه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] jahānpanāh ملجٲ و پناهگاه مردم جهان: پادشاه جهانپناه.