کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پسر پسر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
پسر پسر
دیکشنری فارسی به عربی
حفيد
-
جستوجو در متن
-
حفيد
دیکشنری عربی به فارسی
نوه , پسر پسر , پسر دختر
-
grandson
دیکشنری انگلیسی به فارسی
نوه پسر، نوه، پسر پسر، پسر دختر
-
grandsons
دیکشنری انگلیسی به فارسی
نوه ها، نوه، پسر پسر، پسر دختر
-
پسرینه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به پسر) [قدیمی] pesarine از جنس پسر؛ پسر.
-
رایکا
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) پسر. پسر محبوب ، معشوق .
-
lad
دیکشنری انگلیسی به فارسی
پسر، پسر بچه، جوانک، غلام
-
son
دیکشنری انگلیسی به فارسی
فرزند پسر، پسر، فرزند، ولد
-
حفید
فرهنگ فارسی معین
(حَ) [ ع . ] (اِ.) زاده ، پسرِ پسر.
-
دایقل-ی
لغتنامه دهخدا
دایقل-ی . [ ق ُ ] (اِ مرکب ) (از: دای مخفف دایی فارسی به معنی برادر مادر، خال ، مربرار + قلی مخفف اُقلی ترکی به معنی پسر) پسر دائی . پسر خال . خال زاده . دائی زاده .
-
عقب
لغتنامه دهخدا
عقب . [ ع َ ] (ع اِ) روش و تک ستور که بعد از تک نخستین آرد. (منتهی الارب ). «جری » و دویدن که پس از دویدن اول آید. ج ، عِقاب . (از اقرب الموارد). || پسر. (منتهی الارب ). ولد. (اقرب الموارد). || پسر پسر. (منتهی الارب ). ولد ولد.(اقرب الموارد). || پاشن...
-
غلام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: غلمان] qolām ۱. برده، خواه جوان باشد، خواه پیر؛ بنده؛ اجیر.۲. (اسم، صفت) [عامیانه] مطیع؛ ارادتمند.۳. [قدیمی] پسر؛ پسر خردسال.۴. [قدیمی] پسری که موی پشت لبش سبزشده باشد.〈 غلام پست: [قدیمی] کسی که نامههای مردم را از شهری به شه...
-
شهزاده
لغتنامه دهخدا
شهزاده . [ ش َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ، اِ مرکب ) مخفف شاهزاده . زاده ٔ شاه ، خواه پسر باشد و یا دختر. پسر شاه و پسر پسر شاه . (ناظم الاطباء). رجوع به شاهزاده شود : گفت هنگامی یکی شهزاده بودگوهری و پرهنر وآزاده بود. رودکی .چو گودرز آن سوک شهزاده دیددژم...
-
کلوخ انداز
لغتنامه دهخدا
کلوخ انداز. [ ک ُ اَ ] (نف مرکب ) آنکه کلوخ به جانب دیگران پرتاب کند. (فرهنگ فارسی معین ) : به خود گفتا جواب است این نه جنگ است کلوخ انداز را پاداش سنگ است . نظامی (خسرو و شیرین ص 271).چو کردی با کلوخ انداز پیکارسر خود را به نادانی شکستی . سعدی .جواب...