کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پرشکار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
showjumper 1, show jumper 1, jumper 1
پرشکار
واژههای مصوّب فرهنگستان
[ورزش] سوارکاری که در مسابقات پرشبااسب شرکت میکند
-
واژههای مشابه
-
پرش
واژگان مترادف و متضاد
۱. جستن، جست، جهش، جهیدن، خیز ۲. پرواز، طیران
-
jump
پرش
واژههای مصوّب فرهنگستان
[رایانه و فنّاوری اطلاعات] یکی از دستورهای برنامه که باعث تغییر روند اجرا میشود
-
پرش
فرهنگ فارسی معین
(پَ رِ) (اِمص .) 1 - پرواز، پریدن . 2 - جهش . ~3 - پریدن و خیزش برداشتن از روی زمین با وسیله یا بدون وسیله که در ورزش انواع مختلف دارد: سه گام ، خرک ، با اسب ، با چتر و همانند آن . ؛~ ارتفاع نوعی پرش است که ورزشکار باید از روی طناب یا مانعی بپرد. ...
-
پرش
لغتنامه دهخدا
پرش . [ پ ِ ] (اِخ ) دربند پیرنه ٔ شرقی که جاده ٔ پرپین یان به اورگل از آن گذرد. و نام کنت نشین قدیم فرانسه متعلق به حکومت «من ». کرسی آن مُرتانْی و محل تربیت اسبهای پرشی است .
-
پرش
لغتنامه دهخدا
پرش . [ پ ِ ] (فرانسوی ، اِ) نوعی ماهی دارای پره های شنای خاردار، از خانواده ٔ پرسیده و آن خاص نیمکره ٔ شمالی است .
-
پرش
لغتنامه دهخدا
پرش .[ پ َ رِ ] (اِمص ) اسم مصدر از پریدن . عمل پریدن . پرواز. طَیَران . || فعل جَستن . عمل جَستن . جَهش . جَست : اختلاج ؛ پرش چشم . اختلاج جفن ؛ پریدن چشم .
-
پرش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) pareš ۱. پریدن از روی چیزی؛ پرواز.۲. جهیدن؛ جستن.〈 پرش ارتفاع: (ورزش) در دومیدانی، پریدن از روی طناب یا مانع دیگر که در ارتفاع ۲ متر یا کمتر یا بیشتر قرار داده شده.〈 پرش با نیزه: (ورزش) در دومیدانی، پرش ارتفاع به کمک نیزهای بلند...
-
پرش
دیکشنری فارسی به عربی
ارجاع , تدفق , تشنج , جناح , ذبابة , فاجي , قفزة
-
پِرِّش
لهجه و گویش بختیاری
perreš پَرش.
-
کار
واژگان مترادف و متضاد
۱. پیشه، حرفه، شغل، کسب، مشغله ۲. نقش، وظیفه ۳. منصب ۴. عمل، فعل، کردار ۵. امر، ماجرا ۶. ساخت، صناعت ۷. تقدیر، سرنوشت، مرگ ۸. اتفاق، پیشامد، حادثه، ماوقع ۹. مساله، موضوع ۱۰. اثر، هنر جنگ، کارزار ۱۱. کشتوکار ۱۲. کاسبی
-
کار
واژههای مصوّب فرهنگستان
[رایانه و فنّاوری اطلاعات] ← کلید کار
-
کار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) [پهلوی: kar] kār ۱. آنچه کسی انجام میدهد؛ عمل.۲. فعالیتی که فرد در ازای آن پول دریافت میکند؛ پیشه؛ شغل.۳. آنچه فرد را به خود مشغول میکند؛ سرگرمی.۴. وظیفه.۵. گرفتاری؛ مشغولیت.۶. کار گرهخورده؛ مشکل.۷. [مجاز] محصول؛ تولیدشده؛ اثر: ای...
-
کار
فرهنگ فارسی عمید
(بن مضارعِ کاشتن) kār ۱. = کاشتن۲. کارنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): چغندرکار، سبزیکار، گلکار.