کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پرتاب با چتر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
shoulder-launched missile
موشک دوشپرتاب
واژههای مصوّب فرهنگستان
[علوم نظامی] موشکی که برای هدفگیری و شلیک، پرتابگر آن را روی شانه قرار میدهند
-
پرتاب و توان
فرهنگ فارسی معین
( ~. بُ تَ) (ص مر.) نیرومند پرطاقت .
-
پرتاب و توان
لغتنامه دهخدا
پرتاب و توان . [ پ ُ ب ُ ت َ] (ص مرکب ) نیرومند. که طاقت بسیار دارد. پرطاقت .
-
اب دهان پرتاب کردن
دیکشنری فارسی به عربی
بصاق
-
پرتاب کننده ء توپ
دیکشنری فارسی به عربی
ابريق
-
اسلحه پرتاب کردنی
دیکشنری فارسی به عربی
صاروخ
-
بخارج پرتاب کردن
دیکشنری فارسی به عربی
طائرة
-
جسم پرتاب شونده
دیکشنری فارسی به عربی
قذيفة
-
پرتابه ای وابسته به علم پرتاب گلوله
دیکشنری فارسی به عربی
باليستي
-
پرتاب کننده (بسایر معانی ثاست مراجعه شود)
دیکشنری فارسی به عربی
مذرة
-
چوب خمیده ای که پس از پرتاب شدن نزد پرتاب کننده برمیگردد
دیکشنری فارسی به عربی
بمرنغ
-
هرجسمی که دارای خاصیت فنری بوده وبرای پرتاب اجسام بکار میرود
دیکشنری فارسی به عربی
منجنيق
-
جستوجو در متن
-
چوگان
لغتنامه دهخدا
چوگان . [ چ َ / چُو ] (اِ مرکب )(از: چوب + گان ، پسوند نسبت ) در پهلوی چوپگان ، چوپگان ، چوبکان ، معرب آن صولجان است و کلمه ٔ فرانسوی شیکان از فارسی مأخوذ است . (حواشی برهان ). چوب بلند سرکجی است که در بازی گوی بکار برند. (جهانگیری ). چوب گوی بازی ....
-
نیزه
لغتنامه دهخدا
نیزه . [ ن َ / ن ِ زَ / زِ ] (اِ) حربه ٔ معروف که به عربی آن را رمح و سنان گویند. (انجمن آرا). رمح . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). قناة. (منتهی الارب ) (دستورالاخوان ). طراد. مخرص .خرص . لیطة. (از منتهی الارب ). نوعی از سلاح که به عربی رمح گویند و چوبی ...
-
زلف
لغتنامه دهخدا
زلف . [ زُ ] (اِ) موی سر. گیسو. (فرهنگ فارسی معین ). فارسیان زلف بالضم ، بمعنی موی چند که بر صدغ و گرد گوش روید و مخصوص محبوبان است استعمال کنند و این مجاز است از جهت سیاهی . (آنندراج ). در اصل به ضم اول و فتح لام لفظ عربی است . جمع زلفة بالضم که بمع...