کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
هیاطله پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
هیاطله
لغتنامه دهخدا
هیاطله . [هََ طِ ل َ ] (اِخ ) ج ِ هیطال . و هیطال به زبان بخارا مرد قوی باشد و نیرو را به زبان بخارا هیتال خوانند و هیتال را به تازی به هیطال گردانیده اند. (ترجمه ٔ تاریخ طبری بلعمی ). اهل طخرستان . (منتهی الارب ). گروهی اند از هندویان . (مهذب الاسما...
-
جستوجو در متن
-
هیاطل
لغتنامه دهخدا
هیاطل . [ هََ طِ ] (اِخ ) هیاطله . رجوع به هیاطله شود.
-
هیطال
لغتنامه دهخدا
هیطال . [ هََ ] (اِ) مرد قوی . مفرد هیاطله است . هیاطله جمع هیطال باشد و هیطال به زبان بخارا مرد قوی باشد و نیرورا به زبان بخارا هیتال خوانند و به تازی گردانیده اند هیتال به هیطال . (ترجمه ٔ طبری بلعمی ). هیطال جمع هیاطله غلط است و صحیح آن هبطال است ...
-
افتالیت
لغتنامه دهخدا
افتالیت . [ ] (اِخ ) نام هیاطله . مورخان رومی هیاطله را بدین اسم نامیده اند که ظاهراً مأخوذ از «افتالانوس » پیشوای هیاطله است که بدست پیروز پادشاه ساسانی بقتل رسید. (از احوال و اشعار رودکی ج 1 صص 183 - 184). و برای تفصیل بیشتر رجوع بکتاب مذکور شود.
-
هفتالیان
لغتنامه دهخدا
هفتالیان . [ هَِ ] (اِخ ) نام قومی است که به هپتالیان و هیاطله نیز معروف اند. رجوع به این دو مدخل شود.
-
جغانیان
لغتنامه دهخدا
جغانیان . [ ج َ ] (اِخ ) همان صغانیان [ و چغانیان ] است و آن شهرهائی است در ماوراءالنهر از شهرهای هیاطله .(مراصد الاطلاع ). و رجوع به چغانیان و صغانیان شود.
-
تایوئه چه
لغتنامه دهخدا
تایوئه چه . [ ] (اِخ ) قبیله ٔ ترک که هیاطله از آن بودند. سعید نفیسی در احوال واشعار رودکی آرد: پس از فتح طخارستان بدست ژوان ژوانها در آن ناحیه طایفه ای از «تایوئه چه » مانده بود به اسم «هوا» . پادشاه ایشان «یتا» نام داشت و بمناسبت نام او این طایفه ر...
-
هپتالی
لغتنامه دهخدا
هپتالی . [ هَِ ] (ص نسبی ) هفتالی . منسوب به هپتال یا هفتال که قومی ازایالت کانسوی چین بودند. رجوع به هپتال ، هپتالیان ، هفتال ، هفتالیان ، هیتل ، هیتال ، هیطل و هیاطله شود.
-
فغانیش
لغتنامه دهخدا
فغانیش . [ ف ُ ] (اِخ ) نام پادشاه هیاطله . (فرهنگ ولف ). فردوسی او را از پهلوانان چغانی شمرده است : چغانی گوی بود فرخ نژادجوان و جهانجوی و با بخش و دادخردمند و نامش فغانیش بودکه با گنج و با لشکر و خویش بود.فردوسی .
-
هیطل
لغتنامه دهخدا
هیطل . [ هََ طَ ] (اِخ ) نام بلاد ماوراءالنهر است از بخارا و سمرقند و خجند و مابین اینها. (معجم البلدان ). || اهل طخرستان . || قومی از ترک و خلج .(منتهی الارب ) (آنندراج ). || قومی از هند که ایشان را شوکت و منزلتی بود. هیاطل و هیاطله مانند آن است . (...
-
پیروزدخت
لغتنامه دهخدا
پیروزدخت . [ دُ ] (اِخ ) فیروزبخت دخت . نام دختر فیروزبن قباد ساسانی . این دختر هنگامی که فیروز در خندقی که خوشنواز پادشاه هیاطله کرده بود افتاد و کشته شد با قباد و موبد موبدان و بسیاری مهتران گرفتار دشمن گردید. (مجمل التواریخ والقصص ص 72 و 95).
-
مصاهره
لغتنامه دهخدا
مصاهره . [ م ُ هََ / هَِ رَ / رِ ] (از ع ، اِمص ) مصاهرة. مصاهرت . خسری . دامادی کردن . || رابطه ای که بواسطه ٔ ازدواج بین زوج و زوجه و خویشان هر یک از آن دو ایجاد می شود. خویشی سببی .(یادداشت مؤلف ). و رجوع به مصاهرت و مصاهرة شود.- مصاهره کردن ؛ و...
-
هون
لغتنامه دهخدا
هون . (اِخ ) (در تداول ، هونها به صورت جمع به کار رود) نام قومی از اقوام زردپوست وحشی که از اوائل قرن دوم میلادی در شمال بحر خزر و حوالی رود ولگا و اورال سکونت اختیار کردند و سپس به طرف اروپا هجوم بردند و در 247 م . دسته ای از آنها روم را تهدید کردند...
-
هیتال
لغتنامه دهخدا
هیتال . [ هََ ] (اِخ ) رجوع به هیاطله شود : مناره برآرم به شمشیر و گنج ز هیتال تا کس نماند به رنج نمانم به جایی پی خوشنوازبه هیتال و ترک از نشیب وفراز. فردوسی (از انجمن آرا).مر او را سبک شاه در بر گرفت ز هیتال و چین دست بر سر گرفت . فردوسی .سوی شاه ه...