کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
هيبة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
هيبة
معنی
عطيه الهي , جذبه روحاني , گيرايي , گيرش , فره
دیکشنری عربی به فارسی
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
هيبة
دیکشنری عربی به فارسی
عطيه الهي , جذبه روحاني , گيرايي , گيرش , فره
-
واژههای مشابه
-
هیبة
لغتنامه دهخدا
هیبة. [ هََ ب َ ] (ع مص ) ترسیدن . (تاج المصادربیهقی ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). هیبت . || شکوه داشتن . (المصادر زوزنی ). || توقیرو تعظیم کردن . (اقرب الموارد). || (اِ) ترس و بیم . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).- امثال : الهیبة خیبة ؛ تر...
-
هیبه
واژهنامه آزاد
خورجین-وسیله ای برای حمل ونفل
-
علی هیبة
لغتنامه دهخدا
علی هیبة. [ ع َ هََ ب َ ] (اِخ ) طبیب بود و در قصرالعینی در قاهره تحصیل کرد. و با یکی از هیئتهای دولتی به فرانسه رفت و سرانجام در حدود سال 1265 هَ . ق . درگذشت . او راست : طالع السعادة و الاقبال فی علم الولادة و امراض النساء و الاطفال . (از معجم المو...
-
مام هیبه
لغتنامه دهخدا
مام هیبه . [ هَِ ی ْ ب ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان منکور است که در بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد واقع است و 201 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).
-
جستوجو در متن
-
عطیه الهی
دیکشنری فارسی به عربی
هيبة
-
جذبه روحانی
دیکشنری فارسی به عربی
هيبة
-
گیرایی
دیکشنری فارسی به عربی
هيبة
-
گیرش
دیکشنری فارسی به عربی
هيبة
-
فره
دیکشنری فارسی به عربی
هيبة
-
هیبت
فرهنگ فارسی معین
(هِ بَ) [ ع . هیبة ] (اِ.) 1 - ترس ، هول . 2 - شکوه ، عظمت .
-
قاضی بدیعی دمشقی
لغتنامه دهخدا
قاضی بدیعی دمشقی . [ ب َ ی ِ دِ م ِ ] (اِخ ) یوسف قاضی موصل ، ادیبی است فاضل و منشی که در نظم و نثر و صنعت انشاء دستی توانا داشته و از مشاهیر فضل و ادب می باشد. بعضی از اهل ادب او را با بدیع الزمان همدانی توأم شمرده و گروهی وی را مقدم دارند و کتاب ذ...
-
هیبت
لغتنامه دهخدا
هیبت . [ هََ ب َ ] (ع اِ) هیبة. ترس و بیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) : صورت خشمت ار ز هیبت خویش ذره ای را به خاک بنمایدخاک دریا شود بسوزد آب بفسرد آفتاب و بشجاید. دقیقی .کجا حمله ٔ او بود چه کوهی چه مصافی کجا هیبت او بود چه شیری چه شکالی . فرخی .ربو...