کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
هذار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
هذار
لغتنامه دهخدا
هذار. [ هََذْ ذا ] (ع ص ) مرد بسیارسخن و بیهوده گوی . (منتهی الارب ). هذیان گوی . (اقرب الموارد). رجوع به هَذر شود.
-
واژههای همآوا
-
حضار
واژگان مترادف و متضاد
حاضران
-
هزار
واژگان مترادف و متضاد
۱. الف ۲. بلبل، عندلیب، هزاردستان
-
هزار
واژگان مترادف و متضاد
بلبل، عندلیب، هزاردستان
-
هزار
لغتنامه دهخدا
هزار. [ هََ ] (اِخ ) قریه ای است در دو فرسنگ و نیمی میانه ٔ جنوب و مشرق تل بیضا. (فارسنامه ٔ ناصری ). شهرکی است خرم و آبادان و بانعمت به ناحیت پارس . (حدودالعالم ).
-
هزار
لغتنامه دهخدا
هزار. [ هََ ] (اِخ ) کوهی است در شمال غربی بم در کرمان ، دنباله ٔ آن قهرود و ارتفاع آن پنج هزار گز است . (از جغرافیای طبیعی کیهان ).
-
هزار
لغتنامه دهخدا
هزار. [ هََ / هَِ ] (عدد، ص ، اِ) ده صد را گویند و به عربی الف خوانند. (برهان ) : میلفنج دشمن که دشمن یکی فراوان و، دوست ار هزار اندکی . بوشکور.یکی مؤاجر و بی شرم و ناخوشی که تراهزاربار خرانبار بیش کرده عسس . لبیبی .هزار زاره کنم ، نشنوند زاره ٔ من ...
-
هزار
لغتنامه دهخدا
هزار. [ هَِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بیضا از بخش اردکان شهرستان شیراز که دارای 140 تن سکنه است .از چشمه مشروب میشود. محصول عمده اش غله و برنج و کار مردم زراعت است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7).
-
حزار
فرهنگ فارسی معین
(حَ زّ) [ ع . ] (ص .) کسی که مقدار محصول زمین یا میوة درختی را تخمین زند.
-
حضار
فرهنگ فارسی معین
(حُ ضّ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ حاضر؛ حاضران در مجلس .
-
هزار
فرهنگ فارسی معین
(هِ) 1 - عدد 1000. 2 - (اِ.) بلبل و هزاردستان .
-
حذار
لغتنامه دهخدا
حذار. [ ح َ ] (ع اِ) ج ِ حِذْریة.
-
حذار
لغتنامه دهخدا
حذار. [ ح َ رِ ] (ع اِ فعل ) پرهیز کن ! (دهار). بپرهیز! بترس ! الحذر! - حَذارِ حَذارِ ؛ تأکید است در حث به پرهیز.
-
حذار
لغتنامه دهخدا
حذار. [ ح ِ ] (ع مص ) ترسیدن . (غیاث ). حذر کردن . پرهیز کردن . || محاذرة. با یکدیگر تخویف نمودن .