کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نوء پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
نوع
واژگان مترادف و متضاد
۱. سنخ، صنف، قسم، گونه ۲. جنس، جور، رقم، روش، سیاق، طرز، قبیل، قسم، قماش ۳. تیره، گونه
-
نوع
فرهنگ واژههای سره
گونه
-
نوا
فرهنگ فارسی معین
(نَ) [ په . ] (اِ.) 1 - نغمه ، سرود. 2 - مال ، دارایی . 3 - نام مقامی از دوازده مقام موسیقی . 4 - گرو، گروگان . 5 - رونق .
-
نوع
فرهنگ فارسی معین
(نُ) [ ع . ] (اِ.) گونه ، قسم . ج . انواع .
-
نوا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) navā ۱. اسباب معاش؛ خوراک و توشه.۲. گروگان: ◻︎ به نوا نیست هیچ کار مرا / تا دلم نزد زلف او به «نوا»ست (خفاف: شاعران بیدیوان: ۲۹۵).۳. سروسامان.۴. هدیهای که به نزد شاه میفرستادند.۵. (اسم مصدر) [مجاز] رونق؛ نیکویی حال.
-
نوا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: nivāk] navā ۱. نغمه.۲. (موسیقی) از دستگاههای هفتگانۀ موسیقی ایرانی.۳. (موسیقی) [قدیمی] آواز.۴. (موسیقی) [قدیمی] پرده.۵. (موسیقی) [قدیمی] از الحان قدیم ایرانی.
-
نوع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: انواع] no[w]' ۱. صنف.۲. شکل؛ صورت.۳. (زیستشناسی) گونه.۴. (منطق) کلیای که بر افرادی که حقیقت یکسان دارند اطلاق میشود و اخص از جنس است.〈 نوع بشر: انسان.
-
نوا
لهجه و گویش بختیاری
nuâ جلو، پیش nuâ nuâ raft>:جلوجلو رفت؛ čâiyne bel nuâ xot:چاى را پیش خودت بگذار> .
-
نوا
واژهنامه آزاد
(Nova) ادا - تقلید صدا
-
جستوجو در متن
-
نوآن
لغتنامه دهخدا
نوآن . [ ن َ وَ ] (ع اِ) ج ِ نوء. رجوع به نوء شود.
-
انوء
لغتنامه دهخدا
انوء. [ اَ وُ ] (ع اِ) ج ِ نوء. (اقرب الموارد) (المنجد). رجوع به نوء شود.
-
انواء
لغتنامه دهخدا
انواء. [ اَن ْ ] (ع اِ) ج ِنَوء، منزل های ماه . (مهذب الاسماء). ستاره ٔ مایل بغروب یا آن طالع است و آن منزلی است قمر را از منازل بیست وهشت . (آنندراج ). مجادیح السماء، انواء آسمان و نوء غروب کردن منزلی از منازل ماه و طلوع کردن منزلی دیگر مقابل آن . (...
-
مرهج
لغتنامه دهخدا
مرهج . [ م ُ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارهاج . رجوع به ارهاج شود. || نَوْء مرهج ؛ ستاره ٔ بسیار باران . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
-
مرزم
لغتنامه دهخدا
مرزم . [ م ِ زَ ] (اِخ ) ناجد. نام ستاره ای است بر دوش چپ جبار. نام دیگر شعری است . (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). نام سه ستاره است یکی در ذراع و دومی در شعرای شامی و سومی در شعرای یمانی . (ناظم الاطباء) : و هر دو ستاره سگ پیشین را ذراع مقبوضه خوانند، ...
-
الوا
لغتنامه دهخدا
الوا. [ اُل ْ ] (اِ) ستاره ، و آنرا به تازی کوکب گویند. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان قاطع) (از فرهنگ رشیدی ). ستاره و کوکب و کوکب سیار و برج فلکی . (ناظم الاطباء). رشیدی آرد: مسعودسعد در صفت عمارت گفته است : زبس بدایع چون بوستان پر از انوارز بس جواهر چون...