کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نعمت دادن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
نعمت ا
لغتنامه دهخدا
نعمت ا. [ ن ِ م َتُل ْ لا ] (اِخ ) دهی است از دهستان صوفیان بخش شبسترشهرستان تبریز، در 8هزارگزی جنوب غربی شبستر در جلگه ٔ معتدل هوائی واقع و 810 نفر سکنه دارد. آبش از چشمه تأمین می شود. محصولش غلات و حبوبات ، شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فره...
-
نعمت اللهی
لغتنامه دهخدا
نعمت اللهی . [ ن ِ م َ تُل ْ لا هی ] (اِخ ) نعمةاللهی . رجوع به نعمةاللهی شود.
-
نعمت پرست
لغتنامه دهخدا
نعمت پرست . [ ن ِ م َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) آنکه قدر نعمت و نیکوئی کسی را می داند. (ناظم الاطباء).
-
نعمت پرورد
لغتنامه دهخدا
نعمت پرورد. [ ن ِ م َ پ َرْ وَ ] (ن مف مرکب ) نعمت پرورده . به ناز و نعمت پرورانده شده . اهل تنعم . نازپرورده : ای آنکه نداری خبری از هنر من خواهی که بدانی که نیم نعمت پرورد.علی بن الیاس .
-
نعمت خوار
لغتنامه دهخدا
نعمت خوار. [ ن ِ م َ خوا / خا ] (نف مرکب ) نعمت خواره . نعمت خور. روزی خورنده . رجوع به نعمت خواره شود : حق نعمت شناختن در کارنعمت افزون دهد به نعمت خوار.نظامی .
-
نعمت خواره
لغتنامه دهخدا
نعمت خواره . [ ن ِ م َ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) روزی خوار. روزی خورنده . که از انعام دیگری ارتزاق کند. که رزق و روزی می خورد. نعمت خوار. نعمت خور : نعمت دنیا و نعمت خواره بین اینت نعمت اینت نعمت خوارگان . ناصرخسرو.چنین دادم جواب حاسد خویش که نعم...
-
نعمت خور
لغتنامه دهخدا
نعمت خور. [ ن ِ م َ خوَرْ/ خُرْ] (نف مرکب ) روزی خوار. (ناظم الاطباء). نعمت خواره .
-
نعمت ده
لغتنامه دهخدا
نعمت ده . [ ن ِ م َ دِه ْ ] (نف مرکب ) روزی دهنده . رزق رساننده . مقابل نعمت خور و نعمت خواره : نعمت ده و پایگاه سازت سرسبزکن و سخن نوازت .نظامی .
-
نعمت دهنده
لغتنامه دهخدا
نعمت دهنده . [ ن ِ م َ دِ / دَ هََ دَ / دِ ] (نف مرکب ) مولی .مُرَبِّب . (منتهی الارب ). نعمت ده . مقابل نعمت خواره .
-
نعمت سرا
لغتنامه دهخدا
نعمت سرا. [ ن ِ م َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سیارستاق بخش رودسر شهرستان لاهیجان ، در 14هزارگزی جنوب شرقی رودسر و 6هزارگزی جنوب راه رودسر به شهسوار، در جلگه ٔ معتدل هوای مرطوبی واقع است و 226 تن سکنه دارد. آبش از نهر پلرود تأمین می شود. محصولش ...
-
نعمت شناس
لغتنامه دهخدا
نعمت شناس . [ ن ِ م َ ش ِ ] (نف مرکب ) شاکر نعمت . که حق نعمت و انعام دیگران بشناسد و شکر نعمت بگزارد. حق شناس . نمک شناس . مقابل ناسپاس و نمک نشناس : که می برد به خداوند منعم محسن پیام بنده ٔ نعمت شناس شکرگزار.سعدی .
-
نعمت شناسی
لغتنامه دهخدا
نعمت شناسی . [ ن ِ م َ ش ِ ] (حامص مرکب ) عمل نعمت شناس . رجوع به نعمت شناس شود : وفاداری کن و نعمت شناسی که بدفرجامی آرد ناسپاسی .سعدی .
-
نعمت گستر
لغتنامه دهخدا
نعمت گستر. [ ن ِ م َ گ ُ ت َ ] (نف مرکب ) از عالم کرم گستر. (از آنندراج ). سخی . جوانمرد. بابخشش . باسخاوت . (ناظم الاطباء). روزی رسان : همت تو بر همه آفاق نعمت گستر است نیست الا همت عالیت نعمت گستری .امیرمعزی (آنندراج ).
-
نعمت نشان
لغتنامه دهخدا
نعمت نشان . [ ن ِ م َ ن ِ ] (نف مرکب ) کارنده ٔ نعمت . کنایه از تخم افشاننده . که بذر بر زمین افشاند. (یادداشت مؤلف ) : گاو گردون بر کهکشان چون گاو گردون در وی (اصفهان ] نعمت نشان ، چرخ هفتم از جی قطری وبحر قلزم از زندرود قطری . (ترجمه ٔ محاسن اصفها...
-
فراخ نعمت
لغتنامه دهخدا
فراخ نعمت . [ ف َ ن ِ م َ ] (ص مرکب ) پرنعمت . جایی که در آن نعمت ها فراوان بود : آن شهری شد فراخ نعمت . (مجمل التواریخ و القصص ). رجوع به فراخ روزی شود.