کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
میکع پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
میکع
لغتنامه دهخدا
میکع. [ ک َ ] (ع اِ) مشک کلفت و محکم . (ناظم الاطباء). مشک درشت . (منتهی الارب ، ماده ٔ وک ع ) (آنندراج ). || ج ِ میکَعَة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به میکعة شود.
-
واژههای همآوا
-
میکا
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] (اِ.) نوعی از سنگ به رنگ سیاه یا سفید و قابل تورق .
-
میکا
لغتنامه دهخدا
میکا. (فرانسوی ، اِ) یکی از کانیهایی است که جزو عناصر سنگهای آذرین می باشد. ترکیب این سنگ در حقیقت عبارت از یک سیلیکات آبدار آلومینیوم همراه با یکی از فلزات قلیایی یعنی پتاسیم یا سدیم است که با مقادیری منیزیم و آهن و گاهی کلسیم همراه است . میکا دارای...
-
میکا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: mica] (زمینشناسی) mikā نوعی کانی بهرنگ سیاه یا سفید و قابل تورق که به دلیل عبور ندادن جریان الکتریسیته در عایقکاری به کار میرود و نوعی از آن در چراغهای خوراکیپزی استفاده میشود.
-
میکا
واژهنامه آزاد
حضرت میکای نبی (علیه السلام) از پیامبران مبعوث بر بنی اسرائیل است.در انجیل برنابا از او با عنوان «میخای پیغمبر» (1) و در کتاب مقدس «میکاهِ مُورِشْتی» و«میکایاه پسر یِملا» و در متون اسلامی «میکا» یاد شده است
-
جستوجو در متن
-
میکعة
لغتنامه دهخدا
میکعة. [ ک َ ع َ ] (ع اِ) بزن یا آهن آماج . ج ، میکَع. (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). || قصبةالانف . نای بینی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به قصبةالانف شود.