کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
میوهخوار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
frutarian
میوهخوار
واژههای مصوّب فرهنگستان
[تغذیه] فرد گیاهخواری که فقط از میوهها و مغزها و دانههای گیاهان تغذیه میکند و نه از خود گیاهان
-
واژههای مشابه
-
میوه خوار
لغتنامه دهخدا
میوه خوار. [ می وَ / وِ خوا / خا ] (نف مرکب ) میوه خور. خورنده ٔ میوه . || آن که روزی وی میوه باشد و از میوه زندگی کند. (ناظم الاطباء): فَکِه ؛ حیوان میوه خوار. (یادداشت مؤلف ) . و رجوع به میوه و میوه خور شود.
-
fruit
میوه
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زیستشناسی- علوم گیاهی] ساختاری در گیاهان که از نمو دیوارۀ تخمدان حاصل میشود و دانه یا دانههای رسیده را در بر میگیرد
-
میوه
واژگان مترادف و متضاد
۱. بار، بر، ثمر، فاکهه، محصول ۲. ثمره، حاصل، نتیجه
-
میوه
فرهنگ فارسی معین
(وِ) (اِ.) بار، ثمر. ؛ ~ی دل کنایه از: فرزند است .
-
میوه
لغتنامه دهخدا
میوه . [ می وَ / وِ ] (اِ) بار و ثمر و هر محصولی از نباتات که از عقب گل و شکوفه برآمده و حاوی تخم می باشد. (ناظم الاطباء). ثمرة. ثَمار. بار. بر. حاصل . قطف . با دادن و خوردن و چیدن صرف شود. (یادداشت مؤلف ). به کسر و فتح اول هر دو آمده . (غیاث ). صاح...
-
میوه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: mivak] mive تخمدان بارورشده و رسیدۀ گل که دانهها را در بر میگیرد، بهویژه درصورتیکه دارای گوشته باشد؛ بار؛ بر؛ ثمر.〈 میوهٴ دل: [مجاز] فرزند.
-
میوه
دیکشنری فارسی به عربی
فاکهة
-
میوه
لهجه و گویش اصفهانی
تکیه ای: miva طاری: miva طامه ای: miva طرقی: miva کشه ای: miva نطنزی: miva
-
خوار
واژگان مترادف و متضاد
۱. پست، توسریخور، حقیر، خفیف، دنی، ذلیل، زبون، سرافکنده، سقط، فرومایه، متذلل، محقر ≠ عزیز ۲. بیمقدار، بیارزش، بیقدر ۳. بیمصرف، مهمل
-
خوار
فرهنگ فارسی معین
(خا) [ په . ] (ص .) 1 - آسان ، سهل . 2 - پست ، زبون .
-
خوار
لغتنامه دهخدا
خوار. [ خ َوْ وا ] (ع ص ) ضعیف . سست . نرم از مردم و از هر چیزی . ج ، خور. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : فرس خوارالعنان ؛ اسب سهل المعطف بسیار دو. (منتهی الارب ). || رقیق الحس از شتران . || (اِ) آهن . || سنگ آتش زنه . ج ، خو...
-
خوار
لغتنامه دهخدا
خوار. [ خ ُ وا ] (اِ) خوردنی . طعام . خوراک . توشه . (ناظم الاطباء).
-
خوار
لغتنامه دهخدا
خوار. [ خ ُ وا ] (اِخ ) نام ناحیتی بوده است در فارس . رجوع به سرزمینهای خلافت شرقی ص 392 و معجم البلدان یاقوت شود.