کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مکرمة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
مکرمت
فرهنگ فارسی معین
(مَ رُ مَ) [ ع . مکرمة ] (اِمص .) بزرگی ، جوانمردی .
-
مکرم
لغتنامه دهخدا
مکرم . [ م َ رُ ] (ع اِمص ، اِ) بزرگی و جوانمردی و مردی . مَکرُمة. ج ، مکارم . (منتهی الارب ). بزرگی و جوانمردی و کرامت و سبب کرم . (ناظم الاطباء). بزرگی و جوانمردی . ج ، مکارم . (آنندراج ). مکرمة. (اقرب الموارد) (المحیط المحیط). || (ص ) ارض مکرم ؛ ز...
-
احمد
لغتنامه دهخدا
احمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) یک دست . ابن خلیل نقشبندی جوریانی . یکی از مشایخ صوفیه ٔ نقشبندیه . او در مکه ٔ مکرمه مجاور بوده است و اهل طریقت آن نواحی را بدو اعتقاد نیکو بوده و کرامات بدو نسبت میکردند. وفات وی در 1119 هَ . ق . بمکه ٔ مکرمه بود.
-
نساسة
لغتنامه دهخدا
نساسة. [ ن َس ْ سا س َ ] (اِخ ) نام مکه ٔ مکرمه است . (از آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از معجم البلدان ) (از اقرب الموارد). ناسَّة. (اقرب الموارد).
-
ذوالخیشة
لغتنامه دهخدا
ذوالخیشة. [ ذُل ْ خ َ ش َ ] (اِخ ) نام زاهدی به مکه ٔمکرمه که بر یک ازار ستر عورت اقتصار کرده و در حجون سکونت داشت و این لقب از آن روی به او داده بودند که ژولیده موی و خاک آلود و درشت پوست بود مانند خیش .
-
علی
لغتنامه دهخدا
علی . [ ع َ ] (اِخ ) ابن ولی . او راست : تحفةالاعداد فی الحساب ، به ترکی ، که آن را در عهد سلطان مرادخان بن سلیم خان در مکه ٔ مکرمه تألیف کرد. و آن مشتمل بر مقدمه و چهار مقاله و خاتمه می باشد. (از کشف الظنون حاجی خلیفه ص 362).
-
مکرم
لغتنامه دهخدا
مکرم . [ م َ رَ ] (ع مص ) کَرَم . کرامت . (ناظم الاطباء). رجوع به کرم و کرامت شود. || (ص ) رجل مکرم و مکرمة؛ مرد بخشنده و جوانمرد. ج ، مکارم . (از اقرب الموارد).
-
اسحاق
لغتنامه دهخدا
اسحاق . [ اِ ] (اِخ ) غنوی . یکی از اصحاب حضرت رسول (ص ) است . وی قبل از هجرت در معیّت خواهر خود از مکه ٔ مکرّمه بمدینه ٔ منوره رفت و شوهر خواهر او که از کفار بود او را بکشت . (قاموس الاعلام ترکی ).
-
ابن العماد
لغتنامه دهخدا
ابن العماد. [ اِ نُل ْ ع ِ ] (اِخ )ابوالفلاح عبدالحی بن عمادالدین احمد صالحی . مولد او به سال 1032 هَ .ق . و وفات در سنه ٔ 1089 در مکه ٔ مکرمه بوده است . او راست : کتاب شذرات الذهب فی اخبار من ذهب و آن یکی از بهترین کتب اخبار رجال طبقات اسلام است که ...
-
ابواللیث
لغتنامه دهخدا
ابواللیث . [ اَ بُل ْ ل َ ] (اِخ ) (شیخ ...) سمرقندی . آنگاه که زنده چشم و ابواسحاق بن خضر میسوری و ابوموسی و خان زاده ابوالمعالی ترمذی و ابواللیث سمرقندی به قصد جان امیر تیمور گورکان عهد کرده و سوگند خوردند و امیر تیمور آنان را دستگیر کرد ابواللیث ر...
-
تبریزی
لغتنامه دهخدا
تبریزی . [ ت َ ] (اِخ ) بشیربن ابی بکر بن حامدبن سلیمان بن یوسف الزینی ملقب به نجم الدین النعمانی التبریزی الشافعی . ساکن مکه ٔ مکرمه بود. بسال 570 متولد شد و بسال 646 هَ . ق . درگذشت .او راست : تفسیر قرآن در چند مجلد. (اسماء المؤلفین ج 1 ستون 232).
-
ذوات
لغتنامه دهخدا
ذوات . [ ذَ ] (ع اِ) ج ِ ذات .تأنیث ذو. خداوندان . دارندگان . صاحبان . مالکان . دارایان : مررت بنسوةِ ذوات مال . ذوات الارحام ؛ خویشان . ذوات الاذناب ؛ دنباله داران . || هستیها. چیزها. حقایق . و غیره : ذوات مکرمّة. و رجوع به ذات شود.
-
رحمةا
لغتنامه دهخدا
رحمةا. [ رَ م َ تُل ْ لاه ] (اِخ ) رحمةاﷲبن عبداﷲ سندی حنفی ساکن مکه ٔ مکرمه . او راست : 1- لباب المناسک و عباب المسالک ، و در آن مناسک حج را بیان داشته است . 2- مجمعالمناسک و نفعالناسک ، فی نسک الحج و فضائل الحرمین و القدس و الحجاج و المجاور علی الت...
-
شرجی
لغتنامه دهخدا
شرجی . [ ش َ ] (اِخ ) احمد شهاب الدین یا زین الدین ابوالعباس شرجی زبیدی یمنی حنفی . تحصیلات خود را در مکه ٔ مکرمه به پایان رسانید و دارای تألیفاتی است از جمله : التجرید الصریح . طبقات الخواص . الفوائد و الصلة و العوائد. در 812 م . بدنیا آمد و در 893...
-
شیبی
لغتنامه دهخدا
شیبی . [ ش َ بی ی ] (اِخ ) محمدبن زین العابدین بن محمدبن عبدالمعطی الشیبی ، جد شیبیین پرده داران کعبه در زمان حاضر. وفات او بسال 1253 هَ . ق . بمکه ٔ مکرمه است . او راست رساله ای بنظم در مناسک حج برمبنای فقه شافعی . (از اعلام زرکلی چ 2 ج 6 ص 368).