کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مُقنی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
مغنی
لغتنامه دهخدا
مغنی . [ م َ نا / م ُ نا ] (ع اِ) کفایت . بسندگی . گویند: اغنی عنه مغنی فلان و مغناته ؛ ای ناب عنه و اجزا مجزاته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). نایب کافی و بسندگی . و گویند: اغنی عنه مغنی فلان ؛ یعنی نایب کافی اوشد فلان و بی نیاز کرد او را از آن...
-
مغنی
لغتنامه دهخدا
مغنی . [ م ُ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
مغنی
لغتنامه دهخدا
مغنی . [ م ُ ] (ع ص ) بی نیازکننده . (مهذب الاسماء). بی نیازگرداننده . (غیاث ) (آنندراج ). بی نیازکننده و کفایت کننده . (ناظم الاطباء) : و لابد نور تابع سراج تواند بود، تعین این معنی از تطویل عبارت مغنی آمد و السلام . (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص 121)...
-
مغنی
لغتنامه دهخدا
مغنی . [ م ُ غ َن ْ نی ] (ع ص ) سرودگوی . (مهذب الاسماء). مطرب سرودگوینده . (غیاث ) (آنندراج ). سرودگوینده . سراینده . غناکننده . مطرب و آوازخوان . (ناظم الاطباء). آنکه کار او غنا باشد. (از اقرب الموارد). خواننده . خنیاگر. نوایی . قوال . آوازه خوان ....
-
مقنی
لغتنامه دهخدا
مقنی . [ م ُ ] (ع ص ) صاحب نیزه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
مقنی
لغتنامه دهخدا
مقنی . [ م ُ ق َن ْنی ] (ع ص ، اِ) کاریزگر. (دهار). کاریزکننده . (غیاث ). این کلمه اشتغال به ساختن قنات را می رساند. (ازانساب سمعانی ). دانای مواضع آب در زمین و کننده ٔ کاریز. (ناظم الاطباء). کاریزکنه . کاریزکن . کان کن . کن کن . چاه کن . چاه جو. اَب...
-
مغنی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] moqni بینیازکننده.
-
مغنی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: مغنیّ] [قدیمی] moqanni آوازهخوان؛ مطرب؛ سرودگوینده.
-
مقنی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] moqanni ۱. کسی که کاریز حفر میکند؛ چاهکن.۲. کسی که قنات را لایروبی میکند.
-
مقنی
لهجه و گویش اصفهانی
تکیه ای: mogani / čâhkan طاری: moqani طامه ای: moqani طرقی: moqanni / čâhken کشه ای: moqani نطنزی: čâhken / moqani
-
جستوجو در متن
-
کَن کن
لهجه و گویش تهرانی
مقنی
-
کُمِّش
لهجه و گویش بختیاری
kommeš مقنّى، چاهکَن.
-
کاریزگر
واژگان مترادف و متضاد
چاهکن، کاریزساز، کاریزکن، مقنی
-
قومش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹کومش› [قدیمی] qumeš مقنی؛ چاهکن.
-
کومش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹قومش› [قدیمی] kumeš چاهکن؛ مقنی.