کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مُحْسِنٌ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
مُحْسِنٌ
فرهنگ واژگان قرآن
نیکوکار
-
مُحْسِنٌ
فرهنگ واژگان قرآن
نيكوكار(حسن عبارت است از هر چيزي که بهجت و شادابي آورد و انسان به سوي آن رغبت کند )
-
واژههای مشابه
-
محسن
واژگان مترادف و متضاد
شاهنده، صالح، نیکوکار
-
محسن
فرهنگ نامها
(تلفظ: mohsen) (عربی) (در قدیم) نیکوکار ، احسان کننده ؛ از نامها و صفات خداوند ؛ (در اعلام) نام فرزند علی ابن ابی طالب (ع) ، نام فرزند امام هفتم شیعیان امام موسی الکاظم (ع) .
-
محسن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمعک محسنین] [قدیمی] mohsen ۱. نیکوییکننده؛ نیکوکار.۲. از نامهای خداوند.
-
محسن
فرهنگ فارسی معین
(مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) نیکوکار.
-
محسن
فرهنگ فارسی معین
(مُ سَ) [ ع . ] (اِمف .) احسان شده . ج . محسنین .
-
محسن
فرهنگ فارسی معین
(مُ حَ سَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نیکوساخته ، زینت داده . 2 - تحسین شده .
-
محسن
لغتنامه دهخدا
محسن . [ م َ س َ ] (ع اِ) واحد محاسن . یکی محاسن . یعنی جای خوب و نیکو از بدن . (منتهی الارب ). رجوع به محاسن شود.
-
محسن
لغتنامه دهخدا
محسن . [ م ُ ح َس ْ س َ] (ع ص ) تحسین شده . آراسته شده . نیکوشده . || وجه محسن ، روی خوب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
محسن
لغتنامه دهخدا
محسن . [ م ُ ح َس ْ س ِ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن هلال بن زهرون الصابئی بن اسحاق ، مکنی به ابوعلی . پدر هلال بن المحسن صائبی ادیب مشهور است . مردی ادیب و دانشمند بود و ازمحضر استادانی چون ابوسعید سیرافی ، ابوعلی فارسی ، ابوعبیداﷲ مرزبانی بهره برد و در ...
-
محسن
لغتنامه دهخدا
محسن . [ م ُ ح َس ْ س ِ ] (اِخ ) ابن ابوالحسن علی بن محمدبن الفرات (پدرش وزیر مقتدر خلیفه بود به سال 296 هَ . ق .). مردی قسی و ظالم و بدکردار و به خبیث بن طیب معروف بود و به اتهام قرمطی بودن بقتل رسید. (از خاندان نوبختی مرحوم اقبال ص 99، 100، 219، 22...
-
محسن
لغتنامه دهخدا
محسن . [ م ُ ح َس ْ س ِ ] (اِخ ) ابن حسین بن علی کَوجَک العبسی ، مکنی به ابوالقاسم ادیب و فاضل و وراق و شاعر بود و خطش که شبیه به خط طبری است معروف و مشهور می باشد. وی در سال 416هَ . ق . درگذشت . (از معجم الادباء ج 17 ص 89 چ مصر).
-
محسن
لغتنامه دهخدا
محسن . [ م ُ ح َس ْ س ِ ] (اِخ ) الحاکم ابوسعد محسن بن محمدبن کرامة چِشُمی بیهقی . ولادت او در رمضان 413 هَ . ق . در قریه ٔ چِشُم (از قراء بیهق ) بود و در سوم رجب 494 هَ . ق . در مکه ٔ مکرمه وفات یافت . درباره ٔ نشو و نمای محسن در خراسان اطلاعات دقیق...