کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
موره زن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
موره زن
لغتنامه دهخدا
موره زن . [ رَ / رِ زَ ] (نف مرکب ) زنگ زدا. (نامه ٔ دانشوران ج 2 ص 398 ذیل ترجمه ٔ ابوالعباس موره زن بغدادی ). صیقلی . صاقل . روشنگر. (یادداشت مؤلف ).
-
واژههای مشابه
-
مورة
لغتنامه دهخدا
مورة. [ رَ ] (ع اِ) پشم ریخته ٔ گوسفند خواه زنده باشد و یا مرده . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
مَوَره
لهجه و گویش بختیاری
ma:vara نام نوعى جعبه کوچک در دار.
-
حصن مورة
لغتنامه دهخدا
حصن مورة. [ ح ِ ن ِ رَ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 1 ص 373 و 375).
-
چال موره
لغتنامه دهخدا
چال موره .[ رَ ] (اِخ ) نام رودخانه ای در ناحیه ٔ «کهکیلویه » که آبی شیرین و گوارا دارد. (فارسنامه ٔ ناصری ص 324) و مؤلف فارسنامه ٔ ناصری در این باره نویسد: رودخانه پرتاب [ یا «پریاب » به قراری که در صفحه ٔ دیگر این کتاب آمده ] چون به «چال موره » رس...
-
موره/هوره
واژهنامه آزاد
آوایی که در مراسمات عزا استفاده شده و سالیان کهن برای عبادت اهورا مزدا میسرودند.
-
زنجِموره،زنجه موره
لهجه و گویش تهرانی
ضجه و ناله
-
زَجه و موره
فرهنگ گنجواژه
گریه و زاری.
-
زَنجه و موره
فرهنگ گنجواژه
گریه و زاری، زاری کردن.
-
جستوجو در متن
-
صاقل
لغتنامه دهخدا
صاقل . [ ق ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از صقل . زداینده . (منتهی الارب ). آنکه آهن روشن کند. (مهذب الاسماء). موره زن . مهره زن . روشن گر.
-
ابوالعباس
لغتنامه دهخدا
ابوالعباس . [ اَ بُل ْ ع َب ْ با ] (اِخ ) موره زن بغدادی . یکی ازشیوخ طریقت تصوف اصلاً از مردم ایران و ساکن بغداد بود. خواجه عبداﷲ انصاری در کتاب خویش ذکر او آورده است . و از سخنان اوست که گفتی تن را بکار دار پیش از آنکه او ترا بکار دارد. و گاه بدین ...
-
اروپه
لغتنامه دهخدا
اروپه . [ اِ رُ پ ِ ] (اِخ ) در اساطیر یونان قدیم زن آتره از حکمرانان موره بوده و با برادر شوهر خود (تیست ) رابطه ٔ نامشروع داشت و شوهر از این امر آگاه شد و برادر را بمهمانی خواند و سر فرزند نامشروع ایشان را بریده و از آن غذائی ترتیب کرده بدو خورانید...
-
صیقلی
لغتنامه دهخدا
صیقلی . [ ص َ / ص ِ ق َ ] (ص نسبی ، اِ) صیقل . جلادهنده . روشن کننده . جَلاّء. موره زن . آینه افروز : نخست آهنگری با تیغ بنمای پس آنگه صیقلی را کار فرمای . نظامی .آهن ارچه تیره و بی نور بودصیقلی آن تیرگی او زدود. مولوی .گر من سخن درشت نگویم تو نشنوی ...