کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مهینرخ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
مهینرخ
فرهنگ نامها
(تلفظ: mahin rox) (مَه = ماه + ین (پسوند نسبت) + رخ = چهره ) ، ← ماه رخ ، ماه چهر .
-
واژههای مشابه
-
مهین
واژگان مترادف و متضاد
۱. خوار، زبون ۲. سست، ضعیف ۳. بزرگتر، بزرگ، بزرگترین ≠ کهین
-
مهین
فرهنگ نامها
(تلفظ: me(a)hin) بزرگترین (از نظر سال) ؛ (در قدیم) بزرگتر ، بزرگترین (از نظر مقام و رتبه و ارزش). [این نام چنانچه به فتح اول (مَهین) mahin تلفظ شود مرکب از (مَه = ماه + ین (پسوند نسبت)) میباشد و منسوب به ماه است].
-
مهین
فرهنگ فارسی معین
(مِ) (ص نسب .) بزرگتر، بزرگترین .
-
مهین
فرهنگ فارسی معین
(مَ) (ص نسب .) 1 - منسوب به ماه . 2 - نامی است از نام های زنان .
-
مهین
فرهنگ فارسی معین
( ~.) [ ع . ] (ص .) 1 - سست ، ضعیف . 2 - خوار، زبون .
-
مهین
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع . ] (اِفا.) خوار دارنده ، اهانت کننده .
-
مهین
لغتنامه دهخدا
مهین . [ م َ ] (اِخ )دهی است جزء دهستان قاقاران بخش ضیأآباد شهرستان قزوین ، واقع در 15هزارگزی شمال ضیأآباد و 6 هزارگزی راه عمومی . کوهستانی و دارای 677 سکنه . آبش از قنات و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1).
-
مهین
لغتنامه دهخدا
مهین . [ م َ ] (ص نسبی ) (مه = ماه + ین ) منسوب به مه . رجوع به مه شود. || (ص تفضیلی ، ص عالی ) مِهین . رجوع به مِهین شود.
-
مهین
لغتنامه دهخدا
مهین . [ م َ ] (ع ص ) سست و ناتوان . (دستور الاخوان ). خوار و سست . (منتهی الارب ) (مجمل اللغة). ضعیف . ذلیل . بی مقدار. عاجز. پست . بی توان : سجده میکرد او که ای کل زمین شرمسار است از تو این جزو مهین . مولوی .- ماء مهین ؛ آب ضعیف . کنایه از نطفه اس...
-
مهین
لغتنامه دهخدا
مهین . [ م َ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان هریس بخش مرکزی شهرستان سراب ، واقع در 9هزارگزی باختری سراب و 9هزارگزی شوسه ٔ سراب به تبریز دارای 432 تن سکنه . آب آن از چشمه و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).
-
مهین
لغتنامه دهخدا
مهین . [ م ِ ] (ص تفضیلی ، ص عالی ) (مه = بزرگ + ین ) بزرگتر. (غیاث ). بزرگترین . (برهان ). مقابل کهین . اکبر. اسن . بزاد برآمده ترین . آن بزرگتر به سال . سالخورده تر. کِبَرَة. فرزند بزرگتر : از این هر سه کهتر بود پیش رومهین از پس و در میان ماه نو. ف...
-
مهین
لغتنامه دهخدا
مهین . [ م ُ ] (ع ص ) (از «هَ و ن ») نعت فاعلی از اِهانة. خواری بخش . خوارکننده : و له عذاب مهین . (قرآن 14/4). غث و سمین و معین و مهین آن را وزنی ننهد. (سندبادنامه ص 245). از هرچه حادث شود غث و سمین و معین و مهین و صلاح و فساد و خیر و شر بدانی . (سن...
-
مهین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: مُهَناء] [قدیمی] mahin خوار؛ بیارزش.