کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ملاَّن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ملاَّن
لغتنامه دهخدا
ملاَّن . [ م َ ] (ع ص ) (از «م ل ء») پر. مَلأی ̍ و مَلاَّنة مؤنث و گویند: دلو ملأی و کوز ملآن ماء. ج ، مِلاء. (از منتهی الارب )؛ کوز ملاَّن ماء؛ کوزه ٔ پر از آب . ج ، ملاء. و فی الحدیث : لیس شی ٔابغض الی اﷲ عزوجل من بطن ملاَّن . (ناظم الاطباء). پر...
-
واژههای مشابه
-
ملان
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع . ] (ص .) پر، ممتلی .
-
ملآن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] mel'ān پُر؛ مملو.
-
واژههای همآوا
-
ملان
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع . ] (ص .) پر، ممتلی .
-
ملعن
لغتنامه دهخدا
ملعن . [ م ُ ل َع ْ ع َ ] (ع ص ) آنکه هر کسی براند آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). کسی که هرکس وی را براند و او را لعنت کند. (ناظم الاطباء). کسی که همه او را لعنت کنند. (از اقرب الموارد).
-
ملآن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] mel'ān پُر؛ مملو.
-
جستوجو در متن
-
ملأی
لغتنامه دهخدا
ملأی . [ م َ آ ] (ع ص ) مؤنث ملاَّن یعنی پر. و گویند: دلو ملأی ؛ یعنی دول پر. ج ، مِلاء . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). مؤنث ملاَّن . (از اقرب الموارد). و رجوع به ملاَّن شود.
-
ملاَّنة
لغتنامه دهخدا
ملاَّنة. [ م َ ن َ ] (ع ص ) مؤنث ملاَّن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مؤنث ملاَّن یعنی پر. گویند: دلو ملاَّنة. ج ، مِلاء. (ناظم الاطباء). و رجوع به ملاَّن شود.
-
ملاء
لغتنامه دهخدا
ملاء. [ م ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ مَلی ٔ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). رجوع به ملی ٔ شود. || ج ِ مَلاَّن و مَلاَّنة و ملأی [ م َ آ ] . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به ملاَّن شود.
-
غسانی
لغتنامه دهخدا
غسانی . [ غ َس ْ سا ] (اِخ ) حسن بن علی بن ابراهیم بن زبیر، مکنی به ابومحمد و ملقب به قاضی مهذب الدین . اوبرادر احمدبن علی بن ابراهیم (متوفی به سال 563 هَ .ق .) بود و با اینکه در دانش به پایه ٔ برادرش نمیرسید اما در شعر بر وی برتری داشت . این دو بیت ...
-
احمد
لغتنامه دهخدا
احمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن محمد الصلحی ، مکنی به ابوالخطاب . او ادیبی فاضل و کاتبی نیکوخط و صاحب شعری رقیق و سائر در السنه است . ابوسعد در مذیل ذکر او آورده و این دو بیت از اشعار اوست :یا راقد العین عینی فیک ساهرةو فارغ القلب قلبی فیک ملاَّن انی اری...
-
مرجل
لغتنامه دهخدا
مرجل . [ م ُ رَج ْ ج َ ] (ع ص ، اِ) چادر نگارین . چادر که در آن صورتهای مردان باشد. (از منتهی الارب ). بردی که بر آن تصویرهائی چون صورت مردان باشد. معلم . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). || مشک که از یک پای سلخ آن کرده باشند. (از منتهی الارب ). مشک...