کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مغرفه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
مغرفه
معنی
(مِ رَ فَ) [ ع . مغرفة ] (اِ.) کفگیر، ملاقه .
فرهنگ فارسی معین
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
مغرفه
فرهنگ فارسی معین
(مِ رَ فَ) [ ع . مغرفة ] (اِ.) کفگیر، ملاقه .
-
واژههای مشابه
-
مغرفة
لغتنامه دهخدا
مغرفة.[ م ِ رَ ف َ ] (ع اِ) کفچلیز. ج ، مغارف . (مهذب الاسماء). کفلیز. (منتهی الارب ). کفگیر و کفچه . (غیاث ) (آنندراج ). کفگیر. (ناظم الاطباء). آنچه بدان طعام را بردارند. ج ، مغارف . (از اقرب الموارد). کپچلاز. کفشلیل . مَطفَحَة. مِذوَبَة. (یادداشت ب...
-
جستوجو در متن
-
کفجلیز
لغتنامه دهخدا
کفجلیز. [ ک َ ج َ ](اِ) کفچلیز. مغرفه . (دهار). رجوع به کفچلیز شود.
-
کپچلاز
لغتنامه دهخدا
کپچلاز. [ ک َ ] (اِ) کفچه لیز. کفشکیل (معرب ). کفگیر. مِغرَفَه . کفلیز. (یادداشت مؤلف ).
-
مذاوب
لغتنامه دهخدا
مذاوب . [ م َ وِ ] (ع اِ) ج ِ مِذْوَبَة، به معنی مغرفة. (از اقرب الموارد). رجوع به مذوبة شود.
-
مغارف
لغتنامه دهخدا
مغارف . [ م َ رِ ] (ع ص ،اِ) ج ِ مِغرَف . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و رجوع به مغرف شود. || خیل مغارف ؛ اسبان تیزرو. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || ج ِ مغرفة. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به مغرفة شود.
-
مذوبة
لغتنامه دهخدا
مذوبة. [ م ِذْ وَ ب َ ] (ع اِ) مغرفة. (اقرب الموارد) (متن اللغة). چمچه . کفلیز. (منتهی الارب ). کفگیر. (ناظم الاطباء). ج ، مذاوب .
-
مطفحة
لغتنامه دهخدا
مطفحة. [ م ِ ف َ ح َ ] (ع اِ) کفگیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء) (دهار) (ناظم الاطباء). مغرفة؛ که بدان کف از دیگ برگیرند. (از اقرب الموارد).
-
کفگیر
لغتنامه دهخدا
کفگیر. [ ک َ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) چمچه ٔ سوراخ داری که بدان کف چیزی را گیرند. کفک گیر. کفچه . (ناظم الاطباء). یکی از آلات مطبخ با سوراخهای کوچک و دسته دار که کف دیگ را بدان گیرند و پلو را با آن به ظرفها کشند. کف زن . کف زنه . کفچلیز. کپچلاز. کفلیز....
-
مذنب
لغتنامه دهخدا
مذنب . [ م ِ ن َ ] (ع اِ) کفلیز. (منتهی الارب ). کفچلیز. (از مهذب الاسماء). مغرفة. (متن اللغة) (اقرب الموارد). کفگیر. (ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف ). ج ، مذانب . || آبراهه بسوی زمین یا در پستی . (منتهی الارب ). رهگذر آب در نشیب . (مهذب الاسماء). مسی...
-
کفلیز
لغتنامه دهخدا
کفلیز. [ ک َ ] (اِ) بمعنی کفگیر باشد که چمچه ٔ سوراخ دار است . (برهان ) (آنندراج ). کفچه که سوراخ سوراخ باشد. (ازغیاث ). مغرفه . مقدحه . مصوب . (منتهی الارب ). کپچلاز. کفچه لیز. چمچه . مذوبه . (یادداشت مؤلف ) : زین دیگ جهان یک دو سه کفلیز چو خوردی ب...
-
کفچلیز
لغتنامه دهخدا
کفچلیز. [ ک َ چ َ ] (اِ مرکب ) چمچه ٔ بزرگ سوراخ دار را گویند و آن را کفگیر نیز خوانند. (برهان ) (آنندراج ). کفچه را گویند که سوراخ سوراخ باشد و طباخان و حلوائیان بدان کف از روی گوشت و شیره و امثال آن بگیرند و بدان طعام و حلوا و جز آن در دیگ برآرند. ...
-
قاضی باقلانی
لغتنامه دهخدا
قاضی باقلانی . [ ق ِ ] (اِخ ) محمدبن طیب بن محمدبن جعفربن قاسم که زادگاهش بصره و مسکنش بغدادو مذهبش اشعری است . از اکابر متکلمان عهد عضدالدوله ٔ دیلمی است که وحید عصر خود و تابع طریقت ابوالحسن اشعری و طرفدار و حامی آن طریقه بوده و به جدل و مناظره معر...