کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مشکین پر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
مشکین کلاله
لغتنامه دهخدا
مشکین کلاله . [ م ُ / م ِ ک ُ ل َ / ل ِ ] (ص مرکب ) مشکین خط. مشکین کمند. از اسمای معشوق است . (بهار عجم ) (آنندراج ).
-
مشکین کلاه
لغتنامه دهخدا
مشکین کلاه . [ م ُ / م ِ ک ُ ] (ص مرکب . اِ مرکب ) مشکین کله . کلاه سیاه . (برهان ) (آنندراج ). || معشوق کلاه سیاه . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || گیسوی خوبان . (برهان ) (آنندراج ). گیسوی معشوق . (ناظم الاطباء). || کاکل و زلف . (برهان ) (آنن...
-
پنیرک مشکین
لغتنامه دهخدا
پنیرک مشکین . [ پ َ رَ ک ِ م ُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوعی پنیرک که از آن روغنی معطر به بوی مشک گیرند .
-
چوگان مشکین
لغتنامه دهخدا
چوگان مشکین . [ چ َ / چُو ن ِ م ُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از زلف است : گوی سیمین دارد و چوگان مشکین آن پسربا چنین گوی و چنین چوگان کند جولان پری .سوزنی .
-
خط مشکین
لغتنامه دهخدا
خط مشکین . [ خ َطْ طِ م ِ / م ُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خط سیاه . || خط سیاه عارض خوبان مزلف . (ناظم الاطباء) : لب لعل و خط مشکین چو آنش هست و اینش نیست بنازم دلبر خود راکه حسنش آن و این دارد.حافظ.
-
دام مشکین
لغتنامه دهخدا
دام مشکین . [ م ِ م ُ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از زلف : دام مشکینی که من در گردن او دیده ام آهوی مشکین شوند از بوی او نخجیرها.صائب (از آنندراج ).
-
مشکین پرند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [سنسکریت. فارسی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinparand ۱. شب.۲. سیاهی شب.۳. ابر سیاه.
-
مشکین ختام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [سنسکریت. فارسی. عربی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinxetām ۱. شرابی که در آخر بوی مشک بدهد.۲. آنچه که پایانش نیکو باشد.
-
مشکین کمند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [سنسکریت. فارسی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinkamand گیسوی معشوق که سیاه و خوشبو مانند مشک باشد.
-
مشکین نفس
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinnafas ۱. آنکه نفس خوشبو دارد.۲. شیرینسخن.
-
مشکین فام
واژهنامه آزاد
سیاه رنگ
-
Platalea minor
کفچهنوک مشکینرخ
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زیستشناسی- علوم جانوری] گونهای از مرغمقدسیان و راستۀ لکلکسانان با بدن خاکستری روشن و صورت و پیشانی کاملاً تیره و مایل به سیاه
-
جستوجو در متن
-
عزل پذیر
لغتنامه دهخدا
عزل پذیر. [ ع َ پ َ ] (نف مرکب ) عزل پذیرنده . قابل عزل شدن . شایسته ٔ برکناری . درخور عزل . || قبول برکناری کننده . که عزل و برکناری را بپذیرد : تا بر این است ره و سیرت تونیست این دولت تو عزل پذیر. سوزنی .سپه آورد رُخَت ، مورچه ٔ مشکین پرتا تو از مم...
-
ترخانی
لغتنامه دهخدا
ترخانی . [ ت َ ] (اِخ ) (مولانا...) بصورت سپاهی بود و به سیرت نیکو، شهرت داشت و این مطلع مولانا جامی را بیتی گفته ، مطلع:ای ز مشکین طره ات بر هر دلی بندی دگررشته ٔ جان را بهر موی تو پیوندی دگر. جامی .مرغ دل پر کندم و از سینه بریان ساختم تا کشم پیش سگ...
-
شبیازه
لغتنامه دهخدا
شبیازه . [ ش َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) شب پره . مرغ عیسی . (از برهان قاطع). خفاش . مرغک شب پرک . حافظ اوبهی گوید: خربیو از مرغ شب پره بود که به روز نتواند پرد و آن را شبیازه گویند و به آذربایجان مشکین پر گویند : تو شب آیی نهان بوی همه روزهمچنانی یقین که...