کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مألة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
مألة
لغتنامه دهخدا
مألة. [ م َ ءَ ل َ / م َءْ ل َ ] (ع ص ) مؤنث مأل [ م َ ءَ / م َءْل ْ ] . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به مأل شود.
-
مألة
لغتنامه دهخدا
مألة. [ م َءْ ل َ ] (ع مص ) بر غفلت و بی خبری دررسیدن کار و آماده نبودن جهت آن و ندانستن . مأل . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (اِ) مرغزار. ج ، مِئال . || آسیا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).
-
واژههای مشابه
-
ماله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹مالج› māle ۱. افزاری که بَنّا با آن گل یا گچ میمالد.۲. (کشاورزی) تختۀ بلندی که کشاورزان با آن زمینهای شیارشده را هموار میکنند.۳. [قدیمی] آلتی که با آن پارچه را آهار میزنند.
-
ماله
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] māle پُر؛ لبالب.
-
ماله
فرهنگ فارسی معین
(لِ) (اِ.) 1 - افزاری که بنایان و گلکاران با آن کاهگل و گچ و آهن را بر دیوار و غیره مالند و آن را انواع است . 2 - تخته ای که برزیگران بر زمین شیار کرده کشند تا کلوخ های آن را نرم کنند و زمین را هموار سازند. 3 - افزاری که جولاهگان از خس مانند جاروب و ...
-
ماله
فرهنگ فارسی معین
(لَ یا لِ) (ص .) پر، لبریز، لبالب ؛ مق . خوله .
-
ماله
لغتنامه دهخدا
ماله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) افزاری که بنایان بدان گل اندایند و گل ماله نیز گویند. (فرهنگ رشیدی ). افزاری که گلکاران بدان کاهگل و گچ و آهک بر دیوار مالند. (برهان ). افزاری است که بنایان بدان کاهگل مالند و به گچ دیوار خانه را سفید کنند. (آنندراج ). افزار...
-
مالة
لغتنامه دهخدا
مالة. [ ل َ ] (ع ص ، اِ) ج ِمال . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج ِ مال و مَیِّل .(ناظم الاطباء). و رجوع به مال (ع ص ) شود. || ج ِ مالة . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و رجوع به ماده ٔ قبل شود. || ج ِ مائل . (منتهی الارب ) (ناظم الاط...
-
مالة
لغتنامه دهخدا
مالة. [ ل َ ] (ع ص ) امراءة مالة؛ زن مالدار. ج ، مالة و مالات . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مؤنث مال و گویند امراءة مالة؛ یعنی زن بسیارمال . ج ، مالة، مالات و گویند «نسوة مالات ». (از اقرب الموارد).
-
مآلة
لغتنامه دهخدا
مآلة. [ م َ ل َ ] (ع مص ) فربه و سطبر گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
مَالَهُ
فرهنگ واژگان قرآن
مالش
-
ماله
دیکشنری فارسی به عربی
ملاوي
-
مالَه
لهجه و گویش بختیاری
mâla 1. ماله؛ 2. الوارى که برزگران با گاوآهن بر زمینِ شخمزده و دانه پاشیده کِشَند تادانهها به زیر خاک بروند و شیارها نیز صاف شود.
-
گل ماله
لغتنامه دهخدا
گل ماله . [ گ ِ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) آلتی است معماران را که بدان گل و آهک بر در و دیوار مالند و آنرا کرفی گویند. (غیاث ) (آنندراج ).