کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ماتی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ماتی
لغتنامه دهخدا
ماتی . (حامص ) چگونگی مات . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). حالت و کیفیت آنکه مات شده است .
-
ماتی
لغتنامه دهخدا
ماتی . [ ] (هندی ، اِ) به هندی طین است . (فهرست مخزن الادویه ).
-
واژههای مشابه
-
مأتی
لغتنامه دهخدا
مأتی . [ م َءْ تا ] (ع اِ) محل آمدن و موضعآمدن و فراهم گاه . (ناظم الاطباء). || مأتی الامر؛ جانب امر و جهت آن . (منتهی الارب ). جهت و جانب کار و راه کار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
مأتی
لغتنامه دهخدا
مأتی . [ م َءْ تی ی ] (ع ص ) آینده ، اسم مفعول است به معنی اسم فاعل . قال اﷲ تعالی : انه کان وعده مأتیّاً (قرآن 61/19)؛ ای آتیاً. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). وعد مأتی ؛ ای آت ، مانند حجاب مستور، ای ساتر. (ذیل اقرب الموارد).
-
ابن ماتی
لغتنامه دهخدا
ابن ماتی . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) علی بن عبدالرحمن . محدث است .
-
ماتی تی
لغتنامه دهخدا
ماتی تی . (اِ) ماتی تیش . ماه تی تیش . در زبان اطفال بمعنی ماه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
ماتی تیش
لغتنامه دهخدا
ماتی تیش . (اِ) ماتی تی . رجوع به ماتی تی شود.
-
ماتی تی،()گَل گَل گل
لهجه و گویش تهرانی
ماه (کودکان)،سلام کودکانه به ماه
-
واژههای همآوا
-
معطی
واژگان مترادف و متضاد
بخشنده، عطاکننده، وهاب
-
معطی
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع . ] (اِفا.) عطاکننده ، بخشنده .
-
معطی
لغتنامه دهخدا
معطی . [ م ُ ] (اِخ ) نامی ازنامهای خدای تعالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
معطی
لغتنامه دهخدا
معطی . [ م ُ ] (ع ص ) عطاکننده . (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بخشنده . دهنده . دهشکار. باذل . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : آن معطیی که روز و شب از بهر نام نیک در پوزش مروت و در دادن عطاست . فرخی .معطی مالش ب...
-
معطی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] mo'ti عطاکننده؛ بخشنده.