کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
لیسار و هره دشت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
لیسار و هره دشت
لغتنامه دهخدا
لیسارو هره دشت . [ رُ هََ رِ دَ ] (اِخ ) نام یکی ازدهستانهای بخش مرکزی شهرستان طوالش و هم نام دو آبادی بدانجا. این دهستان بین هشتپر و خطبه سرا واقع و از خاور به دریای خزر و از باختر به ارتفاعات طالش محدود است و از 7 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعی...
-
جستوجو در متن
-
هره دشت
لغتنامه دهخدا
هره دشت . [ هََ رَ دَ ] (اِخ ) دهی است از بخش مرکزی طوالش که دارای 3726 تن سکنه است . از رود هره دشت مشروب میشود و محصول عمده اش برنج ، غله ، لبنیات و میوه و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
-
نومندان
لغتنامه دهخدا
نومندان . [ ن َ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان لیسار هره دشت بخش مرکزی شهرستان طوالش . در 18 هزارگزی شمال هشتپر، در جلگه ٔ معتدل هوای مرطوبی واقع است و 294 تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ هره دشت ، محصولش غلات و برنج و لبنیات و عسل و سیب ، شغل مردمش ز...
-
محمودآباد
لغتنامه دهخدا
محمودآباد. [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان هره دشت بخش مرکزی شهرستان طوالش ، واقع در 17 هزا گزی شمال هشت پر سر راه شوسه ٔ انزلی به آستارا، با 330 تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ هره دشت و چشمه تأمین میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
-
هره هو
واژهنامه آزاد
بی نظم و قانون
-
حیران
واژهنامه آزاد
حیران:هیران یا هئران ، آبادی کوهستانی و ییلاقیِ بسیار زیبای شهرستان آستارا که در سی کیلومتری راه آستارا به اردبیل قرار دارد .هیران در اصل و در زبان بومی تالشی به معنای ابرزار یا مه زار و مه آلود میباشدو از دو واژه ی« هر» یا «هیر» به معنای ابر و مه، و...
-
هره
لغتنامه دهخدا
هره . [ هَُرْ رَ ] (اِ) سوراخ کون . (برهان ). مقعد و نشستنگاه . (برهان ). کون باشد. (اسدی ) : کوهش بسان هره درآورده سر بهم دشتش بسان شله نهاده زهار باز. روحی ولوالجی .مرا که سال به هفتاد و شش رسیدو رمیددلم ز شله ٔ صابوته وز هره ٔ تاز. قریع.هره ٔ نرم ...
-
هره کره
فرهنگ فارسی معین
(هِ ر ُِ . کِ ر ِّ ) (اِ.) خندة شدید و خارج از اندازه .
-
هره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹هربنگ› (زیستشناسی) [قدیمی] horre گیاهی سمی که در کشتزار جو و گندم میروید و غوزهای شبیه غوزۀ خشخاش دارد.
-
حب الزرقه
لغتنامه دهخدا
حب الزرقه . [ ح َب ْ بُزْ زَق َ ] (ع اِ مرکب ) کسودان (؟). (مهذب الاسماء). و در بعض نسخ مهذب الاسماء هره تخم و هریتخم (؟) آمده است .
-
دشت قفچاق
لغتنامه دهخدا
دشت قفچاق . [ دَ ت ِ ق ِ ] (اِخ ) دشت قبچاق : و به استحضار پسر بزرگتر توشی ایلچی فرستاد تا او نیز از دشت قفچاق روان شود. (جهانگشای جوینی ). و لشکر توشی در دشت قفچاق و آن حدود بودند. (جهانگشای جوینی ). رجوع به دشت قبچاق و قبچاق شود.
-
دشت قفجق
لغتنامه دهخدا
دشت قفجق . [ دَ ت ِ ق ِ ج َ ] (اِخ ) دشت قفچاق . دشت قبچاق . (از ابن بطوطه ). رجوع به دشت قبچاق و قبچاق شود.
-
دشت انجرک
لغتنامه دهخدا
دشت انجرک . [ دَ ت ِ اَ ج َ رَ ] (اِخ ) دشت انجوک . دشت و بیابانی است در ارمنستان . رجوع به انجرک و انجوک شود.
-
دشت
فرهنگ فارسی معین
(دَ) [ په . ] (اِ.) صحرا، زمین پهناور و ناهموار.